İki gün əvvəl Parisdə Millətlər Liqasının 2024/25 mövsümünün püşkü atıldı.
Bakı vaxtı ilə saat 21.00-da başlayan tədbirdə Azərbaycanı geniş nümayəndə heyəti təmsil etdi. Bircə Elxan Məmmədov gözə dəymədi. Düzdü, biz UEFA-da çalışan adamı buna görə qınaya bilmərik, sadəcə, sözgəlişi xatırlatdıq.
Normalda püşkatma mərasiminə milli komandanın baş məşqçisi getməliydi. Biz görmüşük ki, püşkatmada rəqiblər bilinəndən sonra məşqçilər və federasiya rəsmiləri dəyirmi masa ətrafına toplaşır, gələcək oyunlar, səfərlər, eləcə də başqa təşkilati işlərlə bağlı fikir mübadiləsi aparırlar. Qarşılıqlı münasibətlər belə görüşlərdə formalaşır. Dərd budu ki, Azərbaycan millisinin baş məşqçisi yoxdu, Canni de Byazi postundan ayrılandan sonra komandamız başsız qalıb. Bildiyim qədəriylə Arif Əsədovun da müqavilə müddəti martda bitir. Deməli, onun da millidə qalıb-qalmayacağı dəqiq deyil. Ola bilər ki, yeni baş məşqçi heç Əsədovla çalışmaq istəməsin, özünün korpusunu formalaşdırsın. Arif bəyin məşqçi bacarığına heç bir şübhəm yoxdu, adətən, belə olduğunu görmüşük. Belə olan halda heç Əsədovun da püşkatmada iştirakının, sonradan hansısa müzakirədə iştirak edib-etməməsinin hansısa mənası qalmır.
Deyəcəksiz ki, nəyi qoyub, nəyi axtarırsan?! Axı özüm də yaxşı bilirəm ki, təkcə Arif Əsədovun yox, ümumilikdə bu gün AFFA-da vəzifə tutub, maaş alan hər kəsin gələcək taleyi bilinmir. Günlər keçir, futbolumuzun qaranlıq günləri isə davam edir. Bu gedişlə milliyə yeni baş məşqçinin təyinatı AFFA-nın yeni rəhbərliyi dəqiqləşəndən sonra baş tutacaq. Hər kim olacaqsa, azı bir mərhələ də ona söz deyə bilməyəcəyik. Çünki təyinat gecikdikcə təyinatdan sonrakı uyğunlaşma, yeni komandanın formalaşdırılması, rəqiblərin öyrənilməsi kimi proseslər gecikir. Azərbaycan çempionatının artıq üçüncü dövrəsi keçirilir, komandalar bir-birindən gərgin oyunlara çıxırlar. Bu müddətdə millinin baş məşqçisi məlum olmalıydı ki, premyer-liqanın oyunlarına baxsın, milliyə potensial namizəd sayılan futbolçulara göz qoysun. Sözün bütün mənalarında qızıldan qiymətli zaman itiririk.
Bütün bunların fonunda oxuduğum bir məlumat qanımı daha da qaraltdı. Bilirsiz ki, FİFA Bakıda dörd komandanın iştirakıyla turnir keçirəcək. FIFA-nın təşkilatçılığı ilə fərqli konfederasiyalardan olan yığmaların iştirakı ilə baş tutacaq turnir çərçivəsində paytaxtımıza Bolqarıstan, Monqolustan və Tanzaniya milliləri səfər edəcək. Şəxsən mən millimizin Tanzaniya ilə oyununu səbrsizliklə gözləyirdim. Düşünürdüm ki, yetərincə gərgin və maraqlı qarşılaşma izləyəcəyik. Heç şübhəm yox idi ki, “doğma divarlar”ın, dolu tribunaların dəstəyi ilə milli komandamız güclü rəqibini məğlub edəcək, bizə qələbə sevinci yaşadacaq. Amma oxuduğum xəbər məni əməlli-başlı məyus etdi. Məlum oldu ki, bu turnirdə yığmalar hərəyə iki oyun keçirəcək. Millimiz martın 22-də Bolqarıstanla, 3 gün sonra isə Monqolustanla qarşılaşacaq. Bəxtimizdə Tanzaniya ilə oyun keçirmək, bu müdhiş qarşılaşmanın həyəcanını yaşamaq yox imiş.
Bu anlaşılmaz qərarına görə FİFA-nı şiddətlə qınayıram. Ədalətsizlikdi, cənablar. FİFA-nın qərarını heçə saymalıyıq. AFFA təşəbbüsü ələ keçirsin, bu fürsəti əldən verməyək. Dost və qardaş Tanzaniyanın millisi o qədər yol qət edib, Bakıya gələcək. Heç olarmı ki, onlar Bakıdan Azərbaycan millisi ilə oyun keçirmədən ayrılsınlar? AFFA Bakı Olimpiya Stadionunda bu görüşü təşkil etməlidi, əminəm ki, azarkeşlər də AFFA-nın çağırışına səs verib, tribunaları dolduracaqlar. Bunu edə bilməsək, gərək qonaqlardan üzr istəyək. Deyək ki, bağışla bizi, Tanzaniya. Qalsın gələn dəfəyə!
AMAL