Kimdi günahkar: Murad Musayev, yoxsa futbolçular?
“Sabah” Konfrans Liqasının 3-cü təsnifat mərhələsində “Partizan”a məğlub olmaqla avrokuboklarda mübarizəni dayandırdı.
Futbol ictimaiyyəti “bayquşlar”ın vətənə başıuca dönəcəyini düşünürdü. Təbii ki, belə düşünmək üçün əsas da var idi. Murad Musayevin futbolçuları ilk matçda sözün əsl mənasında tarix yazmışdılar. Günlərlə həm yerli, həm də Serbiya mətbuatında mövzu ilə bağlı xeyli yazı dərc edildi. “Partizan” ölkəsində tənqid atəşinə tutulmuşdu.
Avrokuboklarda debüt edən komandaya məğlub olmaq rəqibi gülüş obyekti etmişdi. Lakin “partizanlar” cavab görüşündə inamlı qələbə qazanaraq canlarını qurtara bildilər. “Sabah” isə çoxunun ümidlərini puç etdi. Düzdü, “tələbələr” başqa ab-havada məğlub olsaydı, bəlkə fərqli qarşılanardı. Lakin ev matçında qazanılan tarixi qələbə, göstərilən oyun, cəsarət və mübariz futbolçular azarkeşlərə böyük xəyallar qurdurmuşdu. Yekun nəticə isə “sürpriz” oldu.
Bizi əsasən üç sual düşündürür. “Sabah” Belqradda niyə Bakıdakı oyunun davamını gətirə bilmədi? Uğursuzluğun günahkarı kimdi – Murad Musayev, yoxsa futbolçular? Musayev niyə oyunun axarına müdaxilə edə bilmədi?
Bu suallara aydınlıq gətirməsi üçün təcrübəli mütəxəssis Aslan Kərimovla əlaqə saxladıq. Onun "Football-plus.az"a söylədikləri:
“Məncə, məhz hansısa detallara görə bir günahkar axtarmaq düzgün deyil. Oyunu ümumilikdə təhlil edib şəffaf nəticə çıxarmalıyıq. Daha çox səbəblərə diqqət yetirmək lazımdı. Məsələn, “Sabah” ilk oyunda rəqibə qol imkanları vermirdi. Bununla yanaşı, özü epizodlardan məharətlə istifadə etməyi bacarırdı. İkinci oyunda isə bunu görmədik. Ev və səfər qarşılaşmalarını müqayisə etdikdə yerdən göyə qədər fərq görünür. Cavab görüşündə sanki yerlər dəyişmişdi. Mənə elə gəlir ki, futbolçular çox həyəcanlıydı.
Birinci hissədəki oyun tərzinə əsasən “Sabah”ın müdafiəyə çəkildiyini və ilk matçda qazandığı 2:0 hesabını qorumağa çalışdığını düşünürəm. Düzdü, məşqlərdə iştirak etməyən, həmçinin tribunada olmayan biri üçün bu haqda dəqiq fikir səsləndirmək çətindi. Amma “bayquşlar” çox arxayın idi. “Partizan” böyük qüvvə ilə hücuma keçdiyi halda bizimkilərdən səs-soraq yox idi. Halbuki komanda buna öncədən hazırlıqlı olmalıdıydı. Xüsusilə Volkova gözlər dikilmişdi ki, o da tərəfdarları yanıltdı. Qol “silahı” Coy Lens-Mikelsin yoxluğu da məhz bu oyunda hiss olundu.
Rəqibi yaxşı tanıyıram. Oyun tərzinə bələdəm. Masazır təmsilçisi hücumda oynayıb 1 qol vursa, məsələ həll olunacaqdı. Təbii ki, bunun üçün azı 4-5 təhlükəli epizod yaratmalı idi ki, heç olmasa, birində rəqibi çaş-baş salsın. Lakin serblərin hesabı açması azərbaycanlı azarkeşlər də başda olmaqla hər kəsi şoka saldı. Bundan sonra gözləmək olardı ki, “Sabah” ilk oyundakı kimi çıxış edəcək. Lakin alınmadı. Vəziyyət pisə doğru getdi. Kobud səhv üzündən buraxılan ikinci qol isə matçın taleyini həll etdi. Bizimkilər qol imkanlarından daha peşəkar istifadə etməliydi. Təəssüf ki, avrokubok oyunlarındakı təcrübəsizlik sözünü dedi. Bu sualla bağlı sonda “Bank Respublika Arena”dakı kimi azarkeş dəstəyinin olmadığını da qeyd etməliyəm.
Murad Musayevə gəlincə, baş məşqçini tənqid etmək asandı. Çünki istənilən halda bəzi çatışmazlıqlar tapmaq mümkündü. Çalışdırıcının fərqli müdaxiləsi böyük dəyişikliklərə səbəb olmayacaqdı. Sözün açığı, “Sabah”ın ehtiyat oyunçular siyahısı “Partizan”la matçda ciddi fərq yarada biləcək futbolçularla zəngin deyil. Musayev onsuz da məğlubiyyət istəmirdi və bunun üçün əlindən gələni etdi. Daha artıq nə etmək olardı ki?! Yenə vurğulayım ki, sadəcə, hücumdan oynayıb rəqibi çəkindirmək və təhlükəli qol vəziyyətləri yaratmaq lazım idi.
“Sabah” daha cəsarətli oyun sərgiləyə bilərdi. Bunu daha öncəki matçlarda da müşahidə etmişik. Komanda hücum futbolunda daha effektiv olacaqdı...”
Birinci hissədəki oyun tərzinə əsasən “Sabah”ın müdafiəyə çəkildiyini və ilk matçda qazandığı 2:0 hesabını qorumağa çalışdığını düşünürəm. Düzdü, məşqlərdə iştirak etməyən, həmçinin tribunada olmayan biri üçün bu haqda dəqiq fikir səsləndirmək çətindi. Amma “bayquşlar” çox arxayın idi. “Partizan” böyük qüvvə ilə hücuma keçdiyi halda bizimkilərdən səs-soraq yox idi. Halbuki komanda buna öncədən hazırlıqlı olmalıdıydı. Xüsusilə Volkova gözlər dikilmişdi ki, o da tərəfdarları yanıltdı. Qol “silahı” Coy Lens-Mikelsin yoxluğu da məhz bu oyunda hiss olundu.
Rəqibi yaxşı tanıyıram. Oyun tərzinə bələdəm. Masazır təmsilçisi hücumda oynayıb 1 qol vursa, məsələ həll olunacaqdı. Təbii ki, bunun üçün azı 4-5 təhlükəli epizod yaratmalı idi ki, heç olmasa, birində rəqibi çaş-baş salsın. Lakin serblərin hesabı açması azərbaycanlı azarkeşlər də başda olmaqla hər kəsi şoka saldı. Bundan sonra gözləmək olardı ki, “Sabah” ilk oyundakı kimi çıxış edəcək. Lakin alınmadı. Vəziyyət pisə doğru getdi. Kobud səhv üzündən buraxılan ikinci qol isə matçın taleyini həll etdi. Bizimkilər qol imkanlarından daha peşəkar istifadə etməliydi. Təəssüf ki, avrokubok oyunlarındakı təcrübəsizlik sözünü dedi. Bu sualla bağlı sonda “Bank Respublika Arena”dakı kimi azarkeş dəstəyinin olmadığını da qeyd etməliyəm.
Murad Musayevə gəlincə, baş məşqçini tənqid etmək asandı. Çünki istənilən halda bəzi çatışmazlıqlar tapmaq mümkündü. Çalışdırıcının fərqli müdaxiləsi böyük dəyişikliklərə səbəb olmayacaqdı. Sözün açığı, “Sabah”ın ehtiyat oyunçular siyahısı “Partizan”la matçda ciddi fərq yarada biləcək futbolçularla zəngin deyil. Musayev onsuz da məğlubiyyət istəmirdi və bunun üçün əlindən gələni etdi. Daha artıq nə etmək olardı ki?! Yenə vurğulayım ki, sadəcə, hücumdan oynayıb rəqibi çəkindirmək və təhlükəli qol vəziyyətləri yaratmaq lazım idi.
“Sabah” daha cəsarətli oyun sərgiləyə bilərdi. Bunu daha öncəki matçlarda da müşahidə etmişik. Komanda hücum futbolunda daha effektiv olacaqdı...”
KƏNAN BAHADIR
