“Kəpəz”in hücumçusu, Azərbaycanın futbol tarixində bəlli izi olan, hətta qəzetimizin sorğusunda vaxtilə ilin futbolçusu seçilən Rauf Əliyevin “msport”a müsahibəsini böyük maraq hissi ilə iki dəfə oxudum.

Huşəngin qədirbilən oxucusu dərhal soruşacaq ki, sənə nə olub, oxuduqlarını əzbərləmək istəyirsən? Yox e, nə əzbərçilik, sadəcə, düşündüm ki, bəlkə yaşdandı, gözümə tor gəlib, hərflər qaçır, ona görə təkrar oxudum. Sonra düşündüm-daşındım və bu qərara gəldim ki, ölkənin klub futbolunda əməlli-başlı inqilab baş verir, yəni “Kəpəz”də klubdaxili demokrtatiya hansı səviyyəyə çatıbsa, Rauf bəy baş məşqçi Tərlan Əhmədovu göydən yerə vurur, “Tərlanın qarnının ağrısı nə idisə…”, “o kimdi ki, məni qovsun?” kimi çarpıcı və xoşagəlməz ifadələr işlədir.

Tərlan Əhmədov hətta ilk məşqdəcə Raufa hansısa gənc oyunçuya irad tutduğuna görə “nakitka”nı qoy, meydandan çıx” deyibsə belə, heç bir halda bu cür tənqidi haqq etmir! Baş məşqçi səni əsas komandadan uzaqlaşdırıb, əvəzedici heyətdə - Xaliq Mərdanovun rəhbərliyi altında özün dediyin kimi, 17-18 yaşlı uşaqlar arasında qolları sıralayırsan. Amma bu sənə əsas vermir ki, ağzını açıb, gözünü yumasan! Ortada çox sadə məntiq var: Raufun məlum müsahibəsini oxuyan və onunla eyni klubun formasını geyən yerli və legioner futbolçular bundan sonra Tərlan Əhmədov haqda nə düşünəcəklər? Tam təbii olaraq, düşünəcəklər ki, Rauf burdan maaş alır və baş məşqçini belə asanlıqla tənqid edirsə, onda biz niyə etməyək, biz niyə çalışdırıcının hər əmrini yerinə yetirək? Və ya başqa bir cəlbedici sual üzərində düşünək: “Qarabağ”da, “Neftçi”də, “Sabah”da eyni mənzərənin yaşanmasını təsəvvür edirsizmi? Ən yaxın keçmişdə Rəşad Sadıqov faktiki heç bir ciddi əsas göstərmədən Təmkin Xəlilzadə ilə İlkin Muradovu əsas komandadan uzun müddətə kənarlaşdırdı. Adı çəkilən futbolçuların mövzu ilə bağlı açıqlamasını və izahatını eşitdizmi, oxuduzmu? Eşitmədizsə, oxumadızsa, onda “Kəpəz”də yaşananlar nədi? Açığı, mənim ağlıma ilan-qurbağa, dolaşıq fikirlər də gəlir. Bəlkə “Kəpəz” rəhbərliyindən, kollektivdən kimlərsə Raufun məhz belə danışmasında, baş məşqçini göydən yerə vurmasında maraqlıdı? Öz aramızdı, demokratiyanın da, fikir müxtəlifliyinin də bir həddi var! Futbol komandası kimi çox adamın çalışdığı və ümumi hədəf naminə birləşməli olduğu yerlərdə belə demokratiya fontanı nə dərəcədə məqsədəuyğundu?
Nəhayət, onu da qəbul edək ki, məhz Tərlan Əhmədov “sükan arxasına” keçəndən sonra “Kəpəz” komandaya oxşamağa başlayıb, nəticələrin nisbətən yaxşılaşması fonunda klub da tarixinə və ənənələrinə uyğun gələn qayğı ilə əhatə olunmaqdadı. Hətta mən fikrimi bir qədər də aydın ifadə edib demək istəyirəm ki, nəhayət, Gəncə “Kəpəz”in bu şəhər üçün bir dəyər, klubu ayaqda saxlamalı olduğunu anlayıb. Belə zamanda və mühitdə Raufun ultrademokratlığı komandaya fayda vermək əvəzinə ziyan vuracaq. Buna artıq adım kimi əminəm. Təbii ki, bu mənim jurnalist baxışımdı, əlhəmdülillah, fikrimi mütləq həqiqət, ən doğru nəzəriyyə kimi təqdim etmək niyyətindən kilometrlərlə uzağam. Amma Azərbaycan təcrübəsindən çıxış edib demək istəyirəm ki, futbolçunun baş məşqçiyə qarşı bu şəkildə “qiyam qaldırdığı”, ictimaiyyət önündə biabır etdiyi bir komandanın hansısa böyük hədəflərə çatacağına, ciddi turnir vəzifələrini yerinə yetirəcəyinə əsla və qətiyyən inanmıram. Yəni bu gün “Kəpəz”də hökm sürən demokratiya klubun elə öz başında çatlamasa yaxşıdı. Təbii, dünya siyasətinin əfsanələrindən olan Uinston Çörçillin məşhur “demokratiya özü də ideal quruluş deyil, lakin bəşəriyyət hələ bundan yaxşısını kəşf etməyib" ifadəsini də unutmuram.

HUŞƏNG