Milli komanda dünən təxminən 6 illik fasilədən sonra Tofiq Bəhramov adına Respublika stadionunun qazonu üzərinə çıxdı.

Bilindiyi kimi, idman qurğusu şəhərin mərkəzində yerləşir və 31200 tamaşaçı tutumuna malikdi. Komandanın ötən cümə səfərdə Estoniyanı məğlub etdiyini, məkanın, havanın və başlama saatının münasibliyini nəzərə alıb, dünən stadiona daha çox azarkeşin gələcəyini güman edirdik. Əslində səhər saatlarında bütün xoş gözləntilər “dəfn olundu”. Saat 11.00-da cəmi 4661 biletin satıldığı haqda rəsmi məlumat yayıldı. Oyunun başlama saatına qədər sayda "partlayış" olacağını düşünmək isə reallıqla uzlaşmırdı. Belə də oldu. Matçın start fitinə 1 saat qalmış artıq stadiondaydıq. Boş sektorların çoxluğu ümidlərin suya düşdüyünü sübut edirdi. Halbuki baş məşqçi Canni de Byazi və kapitan Emin Mahmudov bir gün əvvəl azarkeşləri stadiona çağırmışdı. Nə yazıq ki, yığma ən müxtəlif səbəblərdən bu ölkənin azarkeşlərinin maraq dairəsində deyil. Maraqlıdı ki, oyunun protokolunda tamaşaçı sayı cəmi 4446 nəfər göstərildi. Bir sözlə, milli komandaya laqeydliyin zirvəsindəyik!

Rəqib üçün ayrılmış sektorda Avstriyadan gələn qonaqların sayı az deyildi. Üstəlik onlar başdan sona qədər sevimli komandalarını şüar və ruhlandırıcı jestlərlə dəstəklədilər. Bu halın matç bitəndən sonra da 15-20 dəqiqə davam etdiyini də deyə bilərik. Çünki Avstriya yığması bu qələbə sayəsində qitə çempionatının final mərhələsinə vəsiqə qazandı. Bəs biz? "Milli hooligans" yığmamızı tək qoymamışdı. Vaxtaşırı olsa da, qol istəklərini dilə gətirir, vacib epizodlarda komandamıza dəstək olur, digər tərəfdən rəqibə təzyiq göstərməyi unutmurdular. Oyunun çox sönük keçdiyini qeyd etməkdə fayda var. Düzdü, qonaqlar hesabı açandan sonra tribunalarda müəyyən canlanma hiss olundu. Lakin millimizin qol epizodlarını boşa verməsi azarkeşləri sevincli yox, məyus reaksiyalara vadar edirdi. Qəzəbli uğultulara isə matçın son dəqiqələrində şahidlik etdik. Çünki hər iki komandanın futbolçuları arasında yaşanan münaqişə, təhqir kimi mənfi hallar gərginliyi son həddə çatdırmışdı. Yaxşı ki, baş hakim vaxtında müdaxilə edib sarı vərəqələrlə aranı sakitləşdirdi. Hələ Toralın qol vurmağa borclu olduğu epizodu demirik. Qaçırılan qol imkanı azarkeşləri sarsıtdı.

Girişdə vurğuladığımız kimi, yığma uzun fasilədən sonra “Bəhramov”a təşrif buyurmuşdu. Təəssüf ki, stadiona gələn bir ovuç azarkeş də evə kor-peşman qayıtdı. Rəqibə gəlincə, komandada toy-bayram ab-havası var idi. Avstriyalılar hətta baş məşqçi Ralf Raqnikin mətbuat konfransının keçirildiyi otağa hücum etməkdən də çəkinmədi. Pivə butulkalarıyla otağa daxil olan futbolçular pivəni masanın üzərinə, oturacaqlara, Ranqinik başı üstündən aşağı tökdülər. Nə deyək... De Byazi biz jurnalistlərin sevinməyi bacarmadığını deyir. Görünür, rəqiblər bizi məğlub edə-edə, xoşbəxt olmağı öyrəniblər...

KƏNAN BAHADIR