Qeyri-ciddi Millətlər Liqasını nəzərə almasaq (hərçənd orda da hədəfə çatmadıq), milli komanda son seçmə oyunları 2021-in payızında keçirmiş, Portuqaliya, İrlandiya, Serbiya və Lüksemburqun hər birindən üç qol “yemişdi”.

Dünənki oyunun nəticəsi göstərdi ki, arxada qalan ilyarımda heç nə dəyişməyib, dahi Sabir demişkən, həmdülillah, necə görmüşdüsə Nuh, oyləcədi!

* Hansısa məşqçi fasilədə birdən-birə üç dəyişikliyə əl atırsa, deməli, start heyəti ilə bağlı seçiminin yanlış olduğunu boynuna alır. Üstəlik onun sonradan meydana buraxdığı heç bir futbolçu ümidləri doğrulmur. Baş məşqçi xeyli əvvəldən “çərçivə”də Yusif İmanova güvənəcəyini dedi. Amma “Sabah”ın qapıçısı 10 gün ərzində həyəcandan qurtula, komanda yoldaşlarının onu oyuna qoşmaq istəyinə adekvat cavab verə bilmədi, hər buraxdığı qoldan sonra da az qala göz yaşı axıdacaqdı. De Byazi, intuisiyan niyə ölüb?
* Turnir cədvəlinə əsasən heyət seçimi etmək primitiv yanaşmadı, yəni De Byazi çox asan yol tutdu, ilk “11-liy”ə “Qarabağ”dan 4, “Neftçi”dən 3, “Sabah”dan 2 futbolçu saldı. Yaxşı, ölkə çempionatı, burda fərqlənənlər önə çəkilirsə, onda bombardir Musa Qurbanlıya niyə şans verilmir? Kəsəsi, ortada baş məşqçinin hansısa prinsiplərə söykənməsi məqamı varsa da belə, yarımçıq söykənmədi...
* Söz yox, Renat Dadaşov biçarə və məsum adam təsiri bağışladı, Ozancan köklü ümidləri doğrultmadı, amma De Byazinin Emil Mustafayev seçimi varsa, niyə ondan imtina etmədlidi? Hər halda, Ukrayna çempionatı Azərbaycan çempionatından gücünə görə ən azı bir addım öndədi.
* Nə qədər qəribə olsa da, milli komandanın heç bir (bunu bütün məsuliyyətimlə deyirəm!) futbolçusu rəqibdən topu qaydalar çərçivəsində ala bilmir. Sarı vərəqələr bir-birinin ardınca düzülür, adi “sürüşmə” fəndi normal yerinə yetirilmir, nəticədə qapımız istiqamətinə təyin olunan standart vəziyyətlərin sayı-hesabı bilinmir. Standart vəziyyətlər isə bizim yığmalar və klublar üçün həmişə ölüm hökmü və “əcəl zəngi” rolunu oynayıb. Mən futbola baxmağa başlayandan bəri belə görmüşəm.
* Milli komandada lider yoxdu – nə yerlilər, nə də legionerlər və “milliləşdirilənlər” arasında. Emin Mahmudov bu ölkənin ən güclü üç futbolçusundan biridi, ancaq şəxsi-mənəvi keyfiyyətləri oyundaşlarını arxasınca aparmağa, yeri gələndə onları tənbeh etməyə, kiməsə “bozarmağa” imkan vermir.
* Qarşılıqlı anlaşmada müəyyən irəliləyiş var, bununla belə, yenə də qeyri-dəqiq ötürmələrin sayı hədsiz çoxdu. Müntəzəm müdafiə olunan, qapısına 25 zərbə vurulan komanda dəqiq ötürmələr və sürətli əks-hücumlar hesabına meydanın özünə aid hissəsindən çıxmağa cəhd edə bilər. Ancaq sənin ötürmə dəqiqliyin cəmi 67 faizdisə, buna ümid etməyə dəyməz. Epizodların birində Emin Mahmudovla Renat Dadaşov adi “stenka”nı düzgün oynamadı, bunu isə orta məktəblərdə bədən tərbiyəsi müəllimi adama öyrədir.
* Bugünkü Azərbaycan yığması heç bir ciddi hədəf uğrunda oynaya bilməz. Bu üzdən Millətlər Liqasındakı qələbə seriyasına aldanıb italiyalı mütəxəssislə müqavilə müddətini uzatmaq yanlış addım idi. İstənilən azərbaycanlı məşqçi də Avstriyaya 1:4 uduza bilər – bunun üçün əlahiddə bacarığa ehtiyac yoxdu.

Cəmi iki gün sonra qrupun daha bir güclü, özü də ilk turda darmadağın olan komandası – İsveç yığması ilə səfərdə qarşılaşacağımızı, müqəddəs Ramazan ayının 3-cü gününü yaşadığımızı nəzərə alıb, Uca Allahın mərhəmətinə sığınmaq, “Fatihə” surəsini bura yazmaq istəyirəm: