“Uşaq və gənclərin fiziki və mənəvi inkişafı” istiqaməti üzrə layihə çərçivəsində yazılarımız davam edir.

Uzun müddət Azərbaycanda uşaq futbolu deyəndə ilk yada düşən “Neftçi” olub. Daha sonra estafeti “Qəbələ” qəbul etdi. Azərbaycanın dilbər guşələrindən birində yaradılan şərait, futbol akademiyası sayəsində “qırmızı-qaralar” bir sıra uğurlar qazandılar. Qəbələdəki “futbol fabriki”nin yetirmələri hazırda təkcə “Qəbələ”nin yox, premyer-liqanın bütün iştirakçılarının sırasında boy göstərməyi bacarırlar. Artıq bu siyahıya “Sabah” da əlavə olunub. “Sabah” yeni yaransa da, uşaq futbolu sahəsində ciddi layihələrə müəlliflik edir. Bu da “Sabah”ın öz ulduzlarının tezliklə parlayacağını deməyə əsas verir. Budəfəki müsahibi də “Sabah”ın düşərgəsindən seçmişik. Həmsöhbətimiz U-11 komandasının baş məşqçisi Nasir Nəsirlidi.

- Nasir bəy, adətən, müsahiblərimizə ilk sual onların futbola gəlişi ilə bağlı olur. Çünki bu tarixçə futbolda ilk addımlarını atan uşaqlar üçün maraqlıdı. Siz necə oldu ki, futbolla məşğul olmağa başladız? İlk məşqçiniz kim olub?

- Mən futbolla məşğul olmağa 10 yaşımdan başlamışam. Oğlan uşaqları atalarından öyrənməyə çalışırlar, istəyirlər ki, onlara bənzəsinlər. Mənim də ilk məşqçim atam Fəryaz İbayev olub. “Top oyunu”nun sirlərini əvvəlcə ondan öyrənməyə başlamışam. Bunun yaxşı və ya pis olduğunu deyə bilmərəm. Amma şəxsi qənaətim belədi ki, atalar övladlarını daha yaxşı öyrədirlər, onların yetişməsinə çox can yandırırlar. Mənim atam da belə idi. İstəyirdi ki, futbolun bütün incəliklərini bilim, onun tapşırıqlarını səhvsiz yerinə yetirim. Böyük futbola ilk addımlarımı isə “Xəzər Lənkəran”da atdım. Cənub klubunun uşaq komandalarında forma geydim, futbolçu olmağın həyacanını yaşadım.

- Futbolçuluqdan məşqçiliyə keçid necə alındı? Nə üçün uşaq məşqçisi olmağa qərar verdiz?

- Çox təəssüf ki, mənim futbolçu kimi karyeram elə də uzun sürmədi. Siz də yaxşı bilirsiz ki, qəfil zədələr futbolun amansız və ayrılmaz hissəsidi. Mənim də başıma belə hadisə gəldi. 16-17 yaşımda bu zədələr məni narahat etməyə, futbol meydanlarından uzaq salmağa başladı. Məcbur qaldım ki, artıq 17 yaşımda bu zədəyə təslim olum. Dizlərimdəki ağrılar səbəbindən futbola davam edə bilmədim. Bundan sonra sənədlərimi İdman Akademiyasına verdim və ora qəbul olundum. Orda təhsil alarkən məndə məşqçiliyə maraq yarandı və qərara gəldim ki, bu işə başlayım, azyaşlılarla çalışım. İlk iş yerim də “Vətən” futbol məktəbi oldu. Bildiyiniz kimi, orda uşaq akademiyası fəaliyyət göstərir. İşlədikcə bu işə peşəyə sevgim daha da artdı. Çalışdım ki, işin incəliklərini öyrənim, özümü inkişaf etdirim. Bu qərarımdan da peşman deyiləm.

- Hazırdakı işiniz və “Sabah” Futbol Akademiyasının fəaliyyəti haqqında danışaq...

- “Vətən” futbol məktəbi “Sabah” ilə sıx əlaqəlidi, bu klubun uşaq komandaları ilə birlikdə fəaliyyət göstərir. Mənim çalışdırdığım komanda çempionatda “Vətən” futbol məktəbinin adından çıxış edir. 2011-ci il təvəllüdlü uşaqlar U-11 liqasında mübarizə aparır. Azərbaycan çempionatının final mərhələsinə yüksəlmişik. Amma bu yaş qrupunda özümüzü nəticələrə çox da həsr etmirik. Əsas məqsəd Azərbaycanın uşaq futboluna xidmət etmək, istedadlı uşaqları üzə çıxarmaqdı. Bunun üçün də əlimizdəki imkanlardan maksimum yararlanıb, ölkə futbolunun inkişafına töhfə vermək istəyirik. Bilirik ki, bizim işimizdən təkcə “Vətən” futbol məktəbinin və “Sabah” klubunun yox, ümumilikdə Azərbaycan futbolunun gələcəyi aslıdı.

- Sizin çalışdırdığınız komanda bu yaxınlarda Batumidə keçirilən turnirin qalibi olub. O yarış haqda nə deyə bilərsiz? Turnir çərçivəsində kimlərlə qarşılaşdız?

- Batumidə hər şey yüksək səviyyədə təşkil olunmuşdu. 32 komanda qalib adı uğrunda mübarizə aparırdı. Hərəsində dörd komanda olmaqla səkkiz qrup vardı. Qrup birinciləri “Brilyant liqa”da yarışırdılar. İkincilər isə “Qızıl liqa”da yarışa davam edirdilər. Biz öz qrupumuzun qalibi olduq. Baxmayaraq ki, bizim qrupda Gürcüstanın ən yaxşı akademiyalarından birinə sahib olan “Saburtalo” yer alırdı. Bu komandanın uşaq akademiyası Tbilisi “Dinamo”su ilə müqayisə olunur. Hər iki komanda öz güclü ənənələri, uşaq akademiyası ilə öyünür. Onların yetirmələri Avropanın müxtəlif klublarında oynayır. Qrupda “Saburtalo” ilə görüşümüz “sülh”lə nəticələndi. Topların daha yaxşı fərqinə görə qrup qalibi biz olduq. “Brilyant liqa”dakı çıxışımız isə xeyli uğurlu alındı. Finalda “Dinamo” ilə qarşılaşdıq. Rəqibin gücü haqda əlavə nəsə deməyə ehtiyac yoxdu. Bu görüş bizim üçün xeyli çətin keçdi. Bununla belə, 1:0 hesablı qələbəyə sevindik və bu qələbə sayəsində çempion adını qazandıq. Daha bir maraqlı məqamı diqqətinizə çatdırım ki, turnir ərzində qapımızı toxunulmaz saxladıq. Düşünürəm ki, bu qələbə bizim uşaqlar üçün böyük stimul oldu.

- Sonda ümumi uşaq futboluyla bağlı danışaq. Ölkəmizdə uşaq futbolunun vəziyyətini necə qiymətləndirirsiz? Hansı problemlər var və biz onları necə həll etməliyik?

- Azərbaycanın uşaq futbolunun bir çox ümumi problemləri var. Bəlkə də bu problemlərə və onların həlli yollarına yanaşmalar fərqlidi. Hər bir mütəxəssisin, klub rəhbərinin problemlərə öz yanaşması ola bilər. Mən əminliklə deyə bilərəm ki, xeyli sayda keyfiyyətli, istedadlı uşaqlarımız var. Həmin uşaqları düzgün istiqamətləndirə bilsək, Azərbaycan futboluna çox fayda verə bilərik. Problemlər isə çoxdu. Elə bazadan başlayaq. Özünün bazası, uşaq akademiyası, komandaları olan klublarımızın sayı çox azdı. Baza isə uşaq futbolu üçün çox vacib amildi. Klub sayı nə qədər çox olarsa, rəqabət yaranar, uşaq komandaları daha çox oyun keçirər. Adicə nəqliyyat problemləri, uşaqların məşqə gedib-gəlməsi belə böyük problemdi. Halbuki uşaqlar yollarda həm xeyli vaxt, həm də enerji itirirlər. Mütəxəssislərimizin təhsil almasın, xaricdə təcrübə qazanmasına da diqqət yetirməliyik. Özü də bu təcrübə təkcə məşqçinin xaricə yollanması ilə məhdudlaşmamalıdı. Həmin məşqçi öz komandasıyla beynəlxalq yarışlara qatılmalıdı. Ən çox xaricə çıxan bizik, amma bunun özü də yetərli deyil. Avropa səviyyəli turnirlərdə iştirak çox vacibdi. Biz gedirik və görürük ki, orda hər şey yüksək səviyyədədi. Çalışırıq ki, onlarla ayaqlaşaq. Hələ bu saydıqlarım problemlərin bir qismidi. Uşaqlar da məşqçilərlə birlikdə inkişaf etməlidilər. Keyfiyyətli iş istəyiriksə, Avropadakı şəraiti burda qurmalıyıq. Bütün bu problemlər xeyli ciddidi və işimizə təsir göstərir. Ümid edirəm ki, tezliklə uşaq futboluna baxış dəyişəcək və bu dəyişiklik də inkişafa səbəb olacaq.

İLKİN SULTANLI