Azərbaycan futbolunun əsas bəlalarından biri də veteranların susqun və laqeyd olmasıdı.

İllərdi futbolumuzun başına müxtəlif oyunlar açılır, onlar isə susurlar. Hərdən qismən fəallaşsalar da, istədikləri futbolumuzun bu bataqlıqdan xilas edilməsi, düzgün inkişaf yoluna meyillənməyimiz deyil. Ancaq və ancaq şəxsi maraqlardı. Kimi başını qatıb, çörəkpulu qazanmaq üçün yüngül bir iş istəyir, başqa biri təqaüd dərdindədi. Prosesi idarə edənlər də veteranların dilini yaxşı bilir. Onları daim intizarda saxlayırlar ki, kimsə artıq-əskik danışmağa meyillənməsin, nə vaxtsa iş-təqaüdlə təmin olunacaqları günü ümidlə gözləsinlər. Bu baxımdan Nazim Süleymanovun veteranları başına toplayıb, onların hüquqlarını qorumağa çalışması misli görünməmiş inqilab idi. Sizin də yadınızda olar, dərhal da AFFA əl-ayağa düşdü, üzdə olanlara iş-vəzifə təklif etməyə başladılar. Yeganə tələb həmin veteranın Süleymanovun yanından uzaqlaşması, yeni yaranan AFFA Həmkarlar Təşkilatında yer almaması idi. Sonrasını da gördüz. Hər bir tərəfə dağıldı, qalanlar da koronavirus pandemiyasına görə tətbiq olunan karantin günlərində ümidsizliyə qapılıb, taleləriylə barışdılar.

“Köhnəlar” ağzına su alıb susub. Orta yaşlılardan isə 2-3 nəfər var ki, ara-sıra mətbuatda səslərini çıxarır, futbolumuzun düşdüyü bu ağır vəziyyətə etiraz edirlər. Onlardan da nisbətən Mahir Şükürovla Zaur Ramazanov fərqlənir. Qismən də Emin Quliyevin etiraz səsini zaman-zaman eşitmək olur. Bir də görürsən ki, həmin o sabiq futbolçular şikayətlənəndə, nəyəsə etiraz edəndə, dərhal AFFA-ya xidmət edənlərdən biri “əşi, guya onların vaxtında necə idik” sualını ortaya atır, suyu bulandırır. Eynilə rəhmətlik Fuad Musayevin sağlığında olduğu kimi. Musayev bir dəfə məni evinə dəvət etmiş, ürəyini boşaltmışdı. Mən də onun ürək sözlərindən geniş bir müsahibə hazırlayıb, “Futbol+” oxucularının ixtiyarına vermişdim. Adamın dedikləri başdan-ayağa həqiqət idi. Deyirdi ki, uşaq akademiyaları olmalı, istedadlılara xüsusi diqqət ayrılmalı, bölgə klublarına dəstək verilməlidi. Onda da bir dəstə adam bar-bar bağırırdı ki, Fuad Musayev bu sözləri deyə bilməz. Çünki onun AFFA prezidenti olduğu dövrdə də milli komandamız uduzurdu, futbolumuz bərbad gündə idi. Heç dəxli var? Kimsə futbolumuzun indiki bərbad vəziyyətindən xilas edilməsi üçün bir təklif irəli sürürsə, onun keçmişini araşdırmalıyıq?
Rəhmətlik Musayev haqq dünyasında uyuyur, futbolumuz hələ də düzəlməyib. Nəinki düzəlməyib, indi vəziyyət daha pisdi. İş o yerə gəlib çatıb ki, milli komandanın italiyalı baş məşqçisi ölkəsinin mətbuatına müsahibə verir, bizim futbolçuları qorxaq və xaraktersiz adlandırır. Milli üzvlərinin heç biri özündə cəsarət tapıb, onun dediklərinə etiraz edə bilmir. Dolayı yolla təsdiqləyirlər ki, De Byazi düz deyirmiş. Bu qədər qəhrəmanlar yetişdirən Azərbaycan 11 cəsur futbolçu yetişdirə bilməyib ki, onun müqəddəs üçrəngli bayrağı ilə süstlənmiş milli formasını geysin və bu ölkənin idman şərəfi uğrunda kişi kimi mübarizə aparsın. Bu gün De Byaziyə etiraz edib, özlərini müdafiə edə bilməyən adamalar sabah futbol veteranı kimi Azərbaycan futbolunu müdafiə edib, haqsızlığa etiraz səsini ucaldacaqmı? Ay etdilər ha. Karyerasını bu yaxınlarda bitirənlərdən az-çox danışa biləcək Kamran Ağayev var idi. Onun da başını De Byaziyə köməkçi qoymaqla aldatdılar. Yəni səsini çıxarma, özün də bu qazanın içində bişirsən. Kamran da başını aşağı salıb, bizi el-aləmə biabır edən yığmanın bir parçasına çevrildi.

Kamran kimi, Əfran İsmayılov da karyerasını bitirməyə hazırlaşır. Hamı bilir ki, İsmayılov yaxşı vaxtlarını çoxdan geridə qoyub, indi “Səbail”də gününü keçirməklə məşğuldu. O gün görürəm ki, həmkarlarımızdan birinə müsahibə verən Əfran AFFA-nı, daha doğrusu, onun icraçı vitse-prezidenti Elxan Məmmədovu tənqidlərdən qorumağa çalışır. İddia edir ki, futbolumuzun düşdüyü bu ağır vəziyyətin günahkarı Elxan Məmmədov deyil. Onunla mübahisəyə girişmək üçün minlərlə dəlilim var. Amma həmin dəlilləri elə Əfran özü də bilir. Odu ki, belə mənasız məşğuliyyətlərə vaxt sərf etməyə də dəyməz. İsmayılovun bu “fədakarlığının” mükafatı özünü çox gözlətməyib. Eşitdiyimə görə, AFFA-dan ona təklif gəlib ki, karyerasını bitirməsin, daha bir mövsüm “Turan Tovuz”da gününü keçirsin. Sonrası da Allah kərimdi. Bir də gördün ki, Əfranı İsgəndər Cavadovun yerinə AFFA İcraiyyə Komitəsinə üzv gətirirlər. Adam əməlli-başlı kadrdı, bir az hazırlamaq lazımdı. Niyə də yox?!


AMAL