“Qəbələ” – “Neftçi” qarşılaşmasına özümü bu işə məcbur edə-edə baxdım.

Son vaxtlar gənc dostlarıma qoşulub, süni örtüklü meydançalara mini-futbol oynamağa gedirəm. İstəyirəm ki, bir az çəkimi azaldım, həmçinin dostlarımla əylənim. Amma yaş sözünü deyir. Həm bu, həm də uzun müddət belə fiziki fəallıqdən uzaq qalmağım özünü göstərir. Oyunun sonuna yaxın görürəm ki, çatdıra bilmirəm. Bir gözüm saatda qalır ki, təyin edilən vaxt tez çatsın. Mən də “əziyyətdən” qurtulum. Qəbələ şəhər stadionunda “Qəbələ” ilə “Neftçi”nin futbolçularının görüntüsü də mənə məhz bunu xatırladardı. Zaman-zaman bundan da pis idi. Məni bağışlamaq olar, dostlar. Çünki mən bu işin peşəkarı deyiləm. Uzun fasilədən sonra “yaşıl meydana dönmüşəm”. Öhdəliklərim arasında futbol oynamaq yoxdu, yazmaq var. Amma “Qəbələ”ylə “Neftçi”nin durumu fərqlidi. Onlar peşəkar müqavilə bağlayıb. Deməli, geydikləri formanın və həmin formanın rənglərinə könül verən azarkeşlərin qarşısındakı mənəvi borcla yanaşı, müqavilə öhdəlikləri də var. Boyunlarının borcudu ki, həmin öhdəliyi yerinə yetirsinlər.
Ayaqlarını qazonun üzərində sürüyən, 90 dəqiqəni başa vurmağa çalışan 22 futbolçu meydanda ora-bura qaçdı. Vəssalam. Futbol adına nəsə görmək mümkün olmadı. Ona görə yox ki, biz görmədik. Futbolçular bizə göstərmədi. Bəlkə də elə bacarıqları budu?! Budusa, onda nə üçün yüzminlik müqavilələrə imza atır, yayda və qışda lüks otellərə təlim-məşq toplanışına gedirlər? Onlara futbol oynamağı öyrədən məşqçilər belə ruhsuz, ürəksiz vurnuxmağı öyrədiblər? “Qəbələ”nin futbolçularının durumu “Neftçi”dən fərqlidi. Komandanın maddi vəziyyətini bilirik. Büdcə azaldılıb, iddialar da buna mütənasib şəkildə xeyli zəifləyib. İndiki halda turnir cədvəlindəki yer də bunun göstəricisidi. “Qırmızı-qaralar” mükafat qazanmağa imkan verən yerlərdən xeyli uzaqdı. Ölkə kubokunun yarımfinalına vəsiqə onları bir qədər rahatladıb. Elmar Baxşıyev ümidini kuboka və bu yolla avrokuboklara yolun qısalmasına bağlayıb. Elə bu cür iddiasızlığın nəticəsidi ki, komandaya azarkeş marağı da zəifləyib. “Qəbələ”nin fanatları da mövcud reallıqları nəzərə alır, Elmar Baxşıyevdən və yetirmələrindən böyük uğurlar tələb etmir.
Bəs “Neftçi”yə nə olub? Kllubun büdcəsi də yerində, şəraiti də. Bir “vaqon” legionerə bir ətək pul xərclənib. Üstəlik bu legionerləri oyunlara hazırlamaq, meydana çıxarmaq üçün Rumıniyadan ad-soyadı Laurentsiu Regekampf olan məşqçi dəvət olunub. Onu bura dəvət ediblər ki, “Neftçi” böyük hədəflər uğrunda yarışsın. Çünki komandanın ad-sanına, tarixinə, ona ayrılan pullara da yaraşan budu. Təəssüf ki, “Neftçi” nə ad-sanına, nə tarixinə, nə də ona ayrılan pullara uyğun oynayır. Nəticələr də elə bu oyuna uyğun bərbaddı. “Ağ-qaralar” lider “Qarabağ”dan 12, ikinci pillədəki “Sabah”dan 7 xal geri düşüb. Amma bu tur həmin fərqi bir qədər azaltmaq mümkün idi. Turnir cədvəlinin liderləri bu gün üz-üzə gəlir. Hər ikisinin, ən pis halda isə ikisindən birinin xal itirməsi gözləniləndi. Deməli, xal fərqini azaltmaqla “Neftçi”nin çempionluq yarışından qopmadığını, bürünc medalla barışmaq niyyətinin olmadığını göstərmək olardı. “Neftçi” isə bunu bacarmadı.
Qarşılaşmadan sonra Regekampf bərbad oyuna, komandaya yaraşmayan nəticələrə görə üzrxahlıq etmək, növbəti xal itkisinin səbəbindən danışmaq əvəzinə soyuq havaya, Qəbələyə qar yağmasına işarə edir. Adama deyərlər ki, soyuq hava sənə nə etdi? Komandan qarlı qazonun üzərindəmi futbol oynadı? Rumıniyalı çalışdırıcını dinlədikcə heyrətlənməmək, eyni zamanda da təəssüflənməmək mümkün deyil. Görünən odu ki, onun heç vecinə də deyil. Müqaviləsinə uyğun pulunu alır, Bakıda krallar kimi yaşayır. İmkan tapan kimi də Buxarestə yollanıb keçmiş həyat yoldaşıyla münasibətlərini aydınlaşdırır, yeni doğulan uşağını xaç suyuna salır. Ondan nə hesabat tələb edən var, nə də gözünün üstündə qaşının olduğunu deyən. Nəticə də göz qabağındadı. “Neftçi”nin futbolçuları meydanda ayaqlarını sürüyür, özlərinə əziyyət vermir. Əlinə fürsət düşən də “batan gəmi”ni tərk edib qaçır. Ölkənin ən qocaman klubu taleyi ilə barışıb, “Qarabağ”la “Sabah”ın gücü qarşısında təslim olub, “ağ bayraq qaldırıb”. Min təəssüf!

AMAL