“Neftçi”dəki ən yaxşı iş tərcüməçinin işidi.

Komanda udur-uduzur, futbolçular gəlir-gedir, əcnəbi məşqçinin birini qarşılayıb, o birini yola salırlar. Tərcüməçi üçün isə dəyişən bir şey yoxdur. Onsuz da hər gələn məşqçi gec-tez eyni sözləri təkrarlayır. O sözləri əzbərlədinsə, yetərlidi.

“Neftçi”nin baş məşqçisi Adrian Mutu “Qarabağ”a uduzandan sonra rəqibin gücündən danışıb. Deyib ki, “Qarabağ” Misli premyer-liqasında mübarizə aparan bütün başqa komandalardan səviyyəcə qat-qat güclüdü. Eyni zamanda deyib ki, onu “Neftçi”yə dəvət edənlər təkcə bu mövsüm üçün danışmayıblar, uzunmüddətli layihənin icrası üçün əl sıxışıblar. Bu yerdə Mutunun yadına salıblar ki, “Neftçi”nin məğlub olduğu rəqib təkcə “Qarabağ” deyil. “Ağ-qaralar” Mutunun rəhbərliyi altında “Araz Naxçıvan”, “Kəpəz” kimi komandalara da uduzub. Bu komandalardan heç biri mövsüm ərəfəsində xaricdə təlim-məşq toplanışı keçməyib. Naxçıvan təmsilçisi çempionat gedə-gedə formalaşdırılıb, mövsümün startı ərəfəsində Azər Bağırov BOS-un ehtiyat meydançasında 10-12 futbolçuyla məşq edirdi.

Fakt qarşısında qalan Mutu həmkarımı ittiham etməyə başlayıb, bəhanələr arxasına sığınmağa çalışıb. Amma alınası şey deyil. Eyni taktikadan ötən mövsüm elə Mutunun həmyerlisi Laurentsiu Regekampf da yararlanırdı. Klubun tərcüməçisi də onun sözlərini Azərbaycan dilində təkrarlayırdı. Ona görə də deyirəm ki, ötən bir il ərzində “Neftçi”də yaxşılığa doğru dəyişən bir şey yoxdu. Əziz Nesinin məşhur hekayələrindən birində deyildiyi kimi, Maarif Nazirini çıxarıb Mədəniyyət Naziri təyin ediblər, adını da qoyublar kadr islahatı. Meydanda hər ölkədən bir legioner var. Mutunun yanında, yəni ehtiyat oyunçular skamyasında əyləşənlər də hərəsi bir ölkədəndi. Komandanın iştirak ərizəsinə baxırsan, lap “xalqlar dostluğu düşərgəsi”ni xatıladır. Di gəl ki, meydanda sərgilənən futbola bir qara qəpiklik qiymət vermək olmur. Ağır ittiham kimi səslənə bilər, amma bunu mən demirəm, komandanın nəticələri deyir.

Mutunun söz yığınından ibarət bəhanələrindən neçə ildi Canni de Byazi də istifadə edir. Hər dəfə yeni seçmə mərhələnin püşkü atılanda böyük hədəflərdən danışır. Elə ki başlayırıq məğlubiyyətləri sıralamağa, De Byazi də dəsmalını götürüb ağlamağa başlayır. Deyir ki, bəs siz futboldan anlamırsız, görmürsüz ki, rəqiblərimiz reytinq cədvəlində bizdən öndədi? Canım-gözüm, reytinqdə bizdən öndə olanlara həmişə uduzacağıqsa, onda sən nəyimizə lazımsan? Eyni sözlər Mutuya da aiddi. “Qarabağ” “Neftçi”dən güclüdüsə, sən bu səviyyə fərqini aradan qaldırmalısan. Maşallah, bir vaqon əcnəbi futbolçunu da sənin sərəncamına veriblər. “Qarabağ” hamıdan güclüdü, söz yox. Amma onun da zəif nöqtələrini tapmaq mümkündü. Necə ki, “Zirə” ilə “Səbail” bu mövsüm “Qarabağ”ı məğlub edə biliblər. Buna nə sözün?!

Son turda qeydə alınan məğlubiyyəti də, ondan əvvəlkiləri də bir kənara qoyuram. Heç “Neftçi”nin itirdiyi xallardan, turnir cədvəlindəki yerindən də danışmıram. Bunlar hamısı qurban olsun Mutunun ad-sanına, məşhurluğuna. Bəs meydandakı oyuna necə göz yumaq? “Neftçi”nin oyunu yoxdu, oyunu. Nə dəst-xətt bilinir, nə də məşqçi işi görünür. Hücumlar kəsərsiz, müdafiə etibarsız, yarımmüdafiə xaotik. Legioner var meydana artıq çəkiylə çıxır, ayaqlarını güclə sürüyür. Azər Əliyevlə Qara Qarayev “Qarabağ”la oyun ərzində dəfələrlə irəli topu ötürməyə komanda yoldaşı tapmadılar, üzlərini geri çevirdilər. Başqa çıxış yolu yox idi. Bütün bunlardan danışmaq lazımdı, cənablar.

Əminəm ki, sadaladıqlarımı Mutu da görür. Amma əlacsızdı. Ona əmin deyiləm ki, Mutu “Neftçi”nin baş məşqçisi kimi mövsümü başa vura biləcək. Rumıniyalının mətbuat konfransında dedikləri çarəsizliyin etirafıdı. Rəhmətlik Anar Nağılbaz demişkən, bunlar köhnə nəğmələrdi, vaxt dəyişib, gün dəyişib. Mutu gələcəyin komandasını qurduqlarını iddia edir. Mən də deyirəm ki, yalandı. Gələcəyin komandasını kimlə qururlar? “Neftçi”nin iştirak ərizəsində yer alan futbolçuların təvvəllüdlərinə, bir də bu mövsüm komandaya transfer edilən əcnəbilərin yaşına baxın. Ondan sonra “gələcəyin komandası” barədə danışıb-danışmamağa qərar verərsiz.

AMAL