Cüneyt Çakır bəlkə də hakimliyə başlayanda bu qədər böyük uğurlar qazanacağını düşünməmişdi. Amma o, Türkiyə hakimliyini tam yeni səviyyəyə qaldırdı.
Football-plus.az xəbər verir ki, bu gedişlə yaxın illərdə hansısa türkiyəli hakimin ÇL-in finalını və ya AÇ-nin, DÇ-nin yarımfinalını idarə edəcəyi inandırıcı görünmür. Çakır isə bütün bunları bacararaq özündən sonra böyük bir iz buraxdı. 46 yaşlı dünyaca ünlü ədalət təmsilçisi ötən yay karyerasını başa vurdu və hazırda Türkiyə Futbol Federasiyasında hakimlərin tədrisinə görə cavabdehlik daşıyır. Bugünlərdə Antalyada təşkil olunan bir tədbirdə iştirak edən Çakır karyerası və yaşadıqları ilə bağlı diqqətçəkən açıqlamalar verib.
* 20 il öncə ilə müqayisədə çox şey dəyişib. O vaxt televizor qarşısına keçib uzaqbaşı bir oyun izləyə bilirdik. Həftəboyu həmin oyunu gözləyirdik və TRT-nin qarşısına keçirdik. Bazar axşamları İspaniya çempionatından bir oyun verirdilər. Artıq zəmanə dəyişib. İndi həftəsonu hansı kanala çevirsən, futbol göstərilir. Başqa platformalar da var. Hərə öz istədiyi çempionatı rahat şəkildə izləyə bilir. UEFA-dakı yönəticilər biz hakimlərin idarə etdiyi bütün oyunları incələyir. Onlar təkcə avrokuboklara baxmır. Öz ölkəmizdə göstərdiyimiz performansı da nəzərə alırlar.
* DÇ-2018-də İngiltərə ilə Xorvatiya arasındakı yarımfinalı idarə etmişdim. Həmin matçın ardından UEFA-nın iki önəmli nümayəndəsi bizim yanımıza gələrək söhbət etdilər. Göstərdiyimiz performansa görə bizi təbrik etdilər. Biri digərinə ''çox çətin oyun idi, amma hakimlər işlərinin öhdəsindən yaxşı gəldilər'' dedi. Digərinin isə cavabı belə oldu: ''Bu Cüneyt üçün sıradan oyunlardan biri idi. Çünki o, indiyə qədər Türkiyədə 14 dəfə ''Fənərbaxça'' – ''Qalatasaray'' derbisinə təyinat almış hakimdi''. Yəni bizim hətta neçə dəfə derbiyə təyinat aldığımızı da bilirlər!
* Mən hakimliyə 1994-də gəldim. Təxminən ilk 4 ildə heç bir səviyyə artımından söhbət getmədi. Bu müddətdə yalnız həvəskar liqaların oyunlarına təyinat aldım. İstanbulda yaşamağın mənə verdiyi əlavə üstünlük sayəsində 1000-ə yaxın oyun idarə etdim. Yəni peşəkar hakimliyə bu cür təcrübə ilə gəldim. Atam hakim olduğu üçün hakim camiəsini gözəl tanıyırdım. Bu insanların hansı çətinliklərdən keçdiyini görmüşdüm. Sonradan mən də bunlardan keçdim. Dərhal anladım ki, bizim beynəlxalq səviyyədə hakimlərimiz çox azdı. Bunu bacaranlar da sırf öz istedadları sayəsində irəli gediblər. 1970-ci illərdə Doğan Babacan DÇ-də, ondan sonra da Ahmet Çakar avrokuboklarda oyun idarə etmişdi. Amma bunların davamı gəlməmişdi.
* 2006-da ilk dəfə FİFA statusu aldım və sanki yeni bir dünyaya düşdüm. Mən hakimliyə başlayarkən böyük arzularım var idi. FİFA statusunu almağa gedərkən mənə ''sən türksən və müsəlmansan. Ona görə də irəli getmək şansın çox deyil'' dedilər. O vaxt nə demək istədiklərini anlamadım. Təəssüf ki, yüksək motivasiyası və böyük xəyalları olan bir gənci FİFA-nın ilk seminarına məhz bu cür ab-havada yolladılar! Amma ora ayaq basandan sonra reallığın heç də deyildiyi kimi olmadığını gördüm. Tam fərqli ab-hava və baxış tərzi var idi. Bir hakimin köməkçiləri ilə birləşməsi, onların sanki bir komanda olması çox önəmlidi. Bir hakimin uğurunun sirri məhz bundadı.
* Bir dəfə FİFA Kolumbiyada hansısa turnir təşkil etmişdi. Biz də ora dəvət almışdıq. Hakimlər əvvəlcə bir müddət orda qalmalı və atletik testlərdən keçməli idilər. Problem onda idi ki, paytaxt Boqota dəniz səviyyəsindən 3 min metr yüksəklikdə yerləşir. Bizim kimi dəniz səviyyəsində yaşayanlar üçün orda nəinki qaçmaq, hətta adicə yerimək də problem yaradırdı. Ora hazırlaşmaq üçün Ərzuruma yollandıq və dəniz səviyyəsindən 2500 metr yüksəklikdə bir həftə toplanış keçdik. Ordan birbaşa Boqotaya yollandıq. Avropalı hakimlərin böyük əksəriyyəti problem yaşayaraq heç məşqləri tamamlaya da bilmədilər. İdarə etdikləri oyunlarda fiziki cəhətdən çökdülər. Biz isə heç nə olmayıbmış kimi həmişəki performansımızı sərgilədik. Bizə bu baxış tərzini Yaap Uilenberq aşıladı. Ümumiyyətlə, onun bir neçə il ölkəmizdə işləməsi hakimliyimizə inanılmaz dərəcədə fayda verdi. Təcrübəsini bizimlə bölüşərək hakimlərimiz üçün tam yeni bir cığır açdı. Sistemli, düzgün və proqramlı şəkildə çalışmağın önəmini bizə izah etdi. Hakimlər briqadasının bir komanda kimi olmalı olduğunu başa saldı. İnanıram ki, Türkiyə hakimliyi yaxın gələcəkdə yenidən 3-4 hakimlə ən yüksək səviyyələrdə təmsil olunacaq.
* 2008-ci ildə türkiyəli hakimlər avrokuboklarda yalnız təsnifat mərhələsinin oyunlarına təyinat alırdı. Qrup mərhələsi başlayandan sonra isə oyunları əsasən televizordan izləyirdik. Bir xəyal qurub onun arxasınca düşmək çox önəmlidi. 2008-də mənə Ukraynada keçirilən bir təsnifat mərhələsinin oyununu həvalə etdilər. Orda nümayəndə heyətinin rəhbəri toplantı keçirdikdən sonra bizi Kiyevi gəzdirməyə apardı. Şəhərin görməli yerlərini göstərdi və sonda inşaat işlərinin davam etdiyi böyük bir əraziyə yollandıq. Bizə dedilər ki, burda 4 ildən sonra Avropa çempionatının həm açılış, həm də final oyunu keçiriləcək. Həmin an köməkçilərimi yanıma çağırdım və “4 ildən sonra burda olmalıyıq. Razısızmı?” dedim. Onlar da “əlbəttə” dedilər. Üzərimizdə çox çalışdıq və şükürlər olsun ki, bu stadionda həm açılış matçını idarə etdik, həm də finalda orda yer aldıq (Çakır həmin turnirin açılış oyununu yox, konkret “Olimpiyski” stadionundakı ilk oyunu nəzərdə tutur. Həmin vaxt Ukrayna ilə İsveç qarşılaşmış və oyunu məhz Çakır idarə etmişdi. Finalda isə o, dördüncü hakim idi – Ə.R.).
* İndiki federasiya prezidenti hakimliyimizin səviyyəsinin yüksəlməsi üçün əlindən gələni edir. Onun önəmli layihələrindən biri hakimlik akademiyasını yaratmaqdı. Bu layihə həyata keçdikdən sonra onun nə qədər faydalı olduğunu hər birimiz görəcəyik. 2014-cü il noyabrın 23-də idarə etdiyim “Gənclərbirliyi” – “Karabükspor” matçını heç vaxt unutmayacam. Həmin gün ad günüm idi. Təxminən 37-38-ci dəqiqədə sağ tərəfimdən şiddətli bir ağrı qopdu. Düşündüm ki, infarkt keçirirəm. Son 5 dədiqəni o şəkildə idarə etdim. Fasilədə xəstəxanaya yollandım. Sağ ağciyərimin söndüyünü öyrəndim. Çoxları karyeramın bitdiyini iddia etsə də, həkimimə güvəndim. O “sən hakimliyə dönəcəksən, çox sağlamsan” dedi. 40 gün sonra derbi idarə etdim. Həmin mövsümün sonunda isə arzularım çin oldu və ÇL-in finalına təyinat aldım.