Dünyanı qanla çalxalayan Vladimir Putin dünən Kremldə Donald Trampın alverçi dostu Stiv Uitkoffu və kürəkəni Cared Kuşneri qəbul etdi. Saatlarla davam edən görüşdən heç bir nəticə çıxmadı. Ona görə ki, Putin sivil dünyanın qəbul edə bilməyəcəyi şərtlər irəli sürür, bir tərəfdən guya sülh danışıqları aparır, o biri tərəfdən isə “Avropa müharibə istəyirsə, Rusiya hazırdı” deyir. Bir sözlə, dünənki görüşdən çıxan nəticə budu: müharibəyə davam! 2022-ci ilin fevralından bəri davam edən müharibənin uzanmasını istəyənlər üçün sevindirici xəbərim var: Azərbaycanın bir qrup məşqçisini potensial iştirakçı saya bilərsiz!

Son vaxtlar mətbuat konfranslarında – istər müxtəlif yaş qrupu üzrə yığmaların, istərsə də ayrı-ayrı klubların – geniş yayılan bir ifadə var: “Uşaqlar döyüşdü, vuruşdu, uduzsa da, əlindən gələni etdi”. Bu yayğın ifadəni artıq o qədər çox işlədirlər ki, adam, sadəcə, iyrənir. Dünən tarixində ilk dəfə ölkə kuboku uğrunda mübarizəni 1/8 finalda dayandıran “Neftçi”nin gənc məşqçisi Sənan Qurbanov da məğlubiyyəti əsaslandırmaq üçün bu ifadədən yararlandı, bəlli məşqçi qrupuna qoşuldu.

Bəli, futbolu və yaşıl meydanı döyüş, savaş yeri kimi görənlərin müəyyən məntiqi var. Söhbət həm sırf oyunun axarında yarana biləcək konkret kobudluq epizodlarından, həm də hansısa qarşılaşmanın ölkə üçün əlahiddə vacibliyinə bir qədər də romantik yanaşmadan gedir. Yoxsa futbol nə, savaş nə... Yaşıl meydandakı mübarizənin məzmununu, taleyini ilk növbədə futbolçuların ustalıq keyfiyyəti və baş məşqçilərin taktiki sxemləri, düşüncələrinin, planlarının hansı ardıcıllıqla yerinə yetirilməsi müəyyənləşdirir. Baş məşqçilərin sərəncamında oyunun axarına müdaxilə etmək üçün ən azı 90 dəqiqə, ehtiyat oyunçular skamyasında bir neçə futbolçu olur. Kəsəsi, futbol ilk növbədə beyinlərdə, sonra yaşıl meydanda oynanılır. Yoxsa yeri gəldi-gəlmədi hər kəsin az qala əzbərlədiyi, qulaqları yağır edən bir ifadə var: "döyüşdük, vuruşduq, savaşdıq, ancaq bacarmadıq, bizi məzur tutun..."

Azərbaycanda hər iki oyunun birindən sonra məhz bu ifadə işlədilir, heç bir məşqçi məğlubiyyətə səbəb olan amillərin başında yanlış taktiki sxemin və ya oyunçu seçiminin dayandığını demir. Samir Abasov “Neftçi”ni bir ildən artıq çalışdırdı. Məğlubiyyətləri əsaslandırmaq üçün A-dan Z-yə bütün səbəblərdən və amillərdən danışdı, bir dəfə də günahını boynuna almadı. Şəxsən mən 10-a yaxın oyun sadalaya bilərəm ki, məhz Abasovun günahı üzündən əldən getdi. İndi mələk olub, diziüstə qoyduğu klubdan yüzminlər istəyir.

Amma Samir bəy ürəyini sıxmasın, davamçıları var, necə deyərlər, müqəddəs yer boş qalmır! “Savaşdıq, döyüşdük”, - deyə publikaya xoş gəlmək istəyən onlarla məşqçi var. Sadəcə, bunların qəlbinin harayını Putinlə Zelinskiyə çatdırmaq lazımdı: Qarabağda özlərini göstərmək fürsəti olmadı, heç olmasa, indi siz bizimkilərin də xidmətindən yararlanın!

HUŞƏNG