“Səbəblər gün kimi aydındı - ciddi maliyyə sıxıntısı. Bu maliyyə sıxıntısını futbolçular, məşqçilər - klubda hər kəs iliyinə qədər hiss edir. Bütün bu çətinliklərin fonunda gənc, daha çox təcrübəsiz futbolçuları oyuna kökləmək də çətin olur. Çatışmazlıqlarımızı bilirik. Amma bunların aradan qaldırılması və düzəlməsi üçün addımlar atmaq olmur. Komanda oyundan-oyuna toplanır. Futbolçular meydana yarıac-yarıtox çıxır. Daha çox gənc olduqları üçün bəzilərinin, xüsusən, Saatlıdan olan futbolçuların bu ağır şərtlər altında çıxıb meydanda xarakter göstərməyə mənəvi gücləri çatmır. Klub tam tərk edilmiş haldadı. Saatlıda klubun olması və mövcudluğunu qoruması heç kimə maraqlı deyil. Qonşu rayon və şəhərlərdə - Saatlıdan 2-3 dəfə böyük olan Sabirabadda iki ildi 2-ci liqaya yüksəlmək üçün böyük pullar xərcləyirlər. Respublika tabeli şəhər - Şirvan hələ bu mövsüm 2-ci liqada iştirak hüququ qazanıb. Biz isə 3-cü mövsümdü peşəkar liqada mübarizə aparırıq. Bu klubun bu rayon üçün necə bir dəyər olduğunu, təəssüf ki, barmaq sayı qədər adam dərk edir, ya yox. Klubun rəsmi sosial şəbəkə hesablarında oyunların afişasına 1-2, yekun hesab postuna onlarla rəy gəlir. Görünür, insanımız prosesin iştirakçısı, hərəkətverici qüvvəsi olmaq əvəzinə nəticəni müzakirə, məsuliyyətsiz lağlağı etməyə, bədbin deyingənliyə daha çox meyillidi. Deyiləsi, danışılası çox dərd var. “Xankəndi”yə məğlubiyyət çox mətləblərin acı mənzərəsi idi. Biz bu acınacaqlı nəticədən dərs çıxarmalıyıq. Təkcə "Araz Saatlı" və Saatlı rayonu olaraq yox, elə milli komandadan üzüaşağı doğru, bütün futbol təsərrüfatımızın və cəmiyyətimizin timsalında”.