Hazırda “Fənərbaxça”nı çalışdıran Joze Mourinyo birvaxtlar “Real”ın baş məşqçisi idi. Onun komandası Çempionlar Liqasında Dortmund “Borussiya”sıyla qarşılaşmalıydı. Həlledici görüşdən öncə Mourinyo Almaniyaya yollanmış, “Borussiya”nın nəyə qadir olduğunu yerində görmək üçün rəqibin oyununu canlı izləmişdi. Bunu eşidən dortmundluların o vaxtkı baş məşqçisi Yürgen Klopp da zarafatından qalmamışdı. Alman çalışdırıcının Jozeyə mesajı təxminən belə idi:
“Mourinyonun bu qədər yol qət edib əziyyət çəkməsinə gərək yox idi, mənə zəng vursaydı, ona yaxşı komanda olduğumuzu deyərdim”.
Həmin qarşılaşmanın necə nəticələndiyini çoxdan unutmuşam. Amma Kloppun sözləri tək mənim yox, çoxlarının yaddaşına həkk olunub.
Sözümün canına keçim. AFFA Belçikadan Frank De Blekereni Azərbaycana dəvət edib. Əcnəbi mütəxəssisi AFFA Hakimlər Komitəsinə sədr təyin edib. Siz də bilirsiz ki, De Blekere AFFA-nın ürək qızdırıb, etimad göstərdiyi ilk əcnəbi mütəxəssis deyil. Ondan əvvəlki iki sədr də qeyri-azərbaycanlı olub. 2018-ci ilin sentyabrında avstriyalı Frits Ştuxliki Xaqani Məmmədovun yerinə gətirdilər. Elxan Məmmədov həmin vaxt iddia edirdi ki, avstriyalı sədr Azərbaycan hakimliyinin beynəlxalq arenaya çıxışını təmin edəcək, onun sayəsində UEFA bizim ədalət təmsilçilərinə daha çox etimad göstərməyə başlayacaq.
Eşitdik, amma inanmadıq. Elə zaman da sübut etdi ki, Elxan Məmmədovun digər sözləri kimi, bu sözünə də inanmamaqla düz etmişik. Çünki bizim hakimlikdə dəyişən heç nə olmadı, UEFA-nın azərbaycanlı hakimlərə münasibəti necə idisə, elə də qaldı. Bir az pisləşdi belə.
Bu minvalla Ştuxlik Azərbaycanda 4 ilə yaxın yağ içində böyrək kimi bəsləndi. Düz 2022-ci iyununa qədər adam Bakıda kef çəkdi. Heç də təsadüfi deyildi ki, gedərkən verdiyi müsahibədə Azərbaycanda keçirdiyi günləri unutmayacağını da dedi. Kim unudar ki?! Amma onun uğursuz fəaliyyəti belə AFFA-nın əcnəbi sevdasını bitirmədi. Növbə türkiyəli qardaşlarımıza çatdı, Ştuxliki Barış Şimşək əvəzlədi. Yox, gələn gedənə rəhmət-filan oxutmadı. Hər şey elə necə var idisə, elə də qaldı. Azərbaycan hakimliyi irəli-geri ləngər vurdu, səhvlər, qərəzlər bitib-tükənmək bilmədi. Barış bəyin bəxti onda gətirdi ki, premyer-liqada elə də ciddi rəqabət yaşanmırdı, yoxsa belə biabırçı idarəçiliyin, hakim səhvlərinin axırı qanla bitərdi. Onun dövründə hakimlərimiz əsasən “Sumqayıt”ı avrokuboklara vəsiqə verən yerə “dartmaq” üçün canfəşanlıq etdilər, sonda da məqsədlərinə nail oldular. Haqqı daha çox yeyilən “Neftçi” isə səsini o qədər də ucadan çıxarıb, ciddi etiraz etmədi. Bunun da səbəbi hamıya məlum idi.
Dərd orasıdı ki, Şimşək boyda uğursuzluq, bərbad seçim də AFFA-nı qəflət yuxusundan oyatmadı. Barış Şimşəkdən sonra ciddi islahatların aparılacağına, hakimlikdə yeni mərhələyə qədəm qoyacağımıza bəslənən ümidlər doğrulmadı. Avstriyalı və türkdən sonra AFFA-nın səxavətindən dadmaq növbəsi belçikalı Frank De Blekereyə çatdı. “Sportlife.az” saytının yazdığına görə De Blekere AFFA-dan hər ay 20 min dollar məvacib alır. AFFA bu məlumatı təkzib etməyə də gecikməyib. Amma ortaya həqiqi rəqəmi qoymayıb ki, “buyurun, baxın filan qədər maaş qarşılığında De Blekere bizim futbolumuza xidmət edir” desinlər.
Bu maaşgizlətmə məsələsi futbolumuzun ağrılı yerlərindəndi. Gələcək yazılarımızda mövzuya yenidən toxunmağı düşünürəm. Lap 20 min olmasın, 15 min olsun. Habil Əliyev demişkən, bu belçikalıya fəaliyyətsizliyinə görə heç 5 min dollar da düşmür. Adamın heç bir əməli işi görünmür. İşi-gücü hakim səhvlərini malalamaq, hər turdan sonra bir açıqlama yayıb, həftəni yola verməkdi. Soruşan yoxdu ki, cənab sədr, bir ətək pul alırsız, niyə hakimlərimiz bu qədər səhv edir? Hanı sizin ortaya çıxardığınız yeni adlar, hakimliyimizin inkişafını niyə görmürük?
Qaydaları izah edib, hakimlərin düz və ya səhv qərar verdiyini iş-işdən keçəndən sonra izah etməyi hamı bacarar. Bunun üçün xaricdən adam gətirib, ona valyuta ilə məvacib verməyə də ehtiyac yoxdu. Qoy onun yerində yerli kadrlardan kimsə otursun, Azərbaycan futboluna xidmət etsin. Belə bahalı izahverəni isə ölkəsinə yola salmaq lazımdı. Yubanmayın!
AMAL