“10-15 il əvvəl Azərbaycana daha səviyyəli legionerlər gəlirdi. Sadəcə, indi perspektivi olan, aşağı liqalarda oynayan futbolçuları tapıb, onları inkişaf etdirən, sata bilən klublarımız var. “Qarabağ” kimi. Azərbaycanlı futbolçuların xaricə getmək baxımından çox da rəqabətədavamlı olduğunu düşünmürəm. Ölkəyə əsasən Şərqi Avropa və Afrika ölkələrindən futbolçu gətirilir. Onların istər mental baxımdan, istərsə də maliyyə gözləntiləri daha aşağı olur, nəinki azərbaycanlı oyunçuların. Yəni bizim futbolçular yad mühitə öyrəşməkdə yetərincə çətinlik çəkirlər. Bəzən dil bilikləri olmur, ünsiyyətdə çox böyük çətinlik yaşayırlar. Üstəlik işçi vizasının alınması azərbaycanlılar üçün asan deyil. Fiziki cəhətdən də müəyyən qədər geri qalırlar. Bunlar hamısı kompleks yanaşma tələb edir. Futbolçularımız getməlidilərsə, artıq U-17, U-19 və U-21 millisi səviyyəsində olanlar getməlidi. Həmin ərəfədə karyeranın başlanğıc dövründədilər. Avropa klubları hələ-hələ inkişaf edən, müəyyən nəticə göstərən, milli komandaların üzvü olan azərbaycanlı uşaqlarla işləyib onlara nəsə öyrədə bilərlər. Yəni Avropa futbolunu öyrədə bilərlər. Ondan sonra getmək çətin oıur. Bizimkilər gedəndə də Baltikyanı ölkələrə, Gürcüstana, Mərkəzi Asiyaya gedə bilir. Yəni “top-20”yə daxil olmayan çempionatlarda oynamaq olur. Təbii ki, maliyyə məsələsi də var. Futbolçularımız həmin ölkələrdə 3-4 min dollar alırsa, Azərbaycanda bundan 3-4 min artığını alır, ona görə də Azərbaycan çempionatında oynamağı seçir. Bu üzdən də heç xaricə getməyə can atmırlar”.