“İlk dəfə həyatımda baş verən bu dəyişiklik haqda müsahibə verirəm. Bu vaxta qədər susurdum və sadəcə, hər şeyi beynimdə götür-qoy etməyə çalışırdım. Hələ də bu mövzu haqda danışmaq mənim üçün çox çətindi. Çünki hələ də bundan keçmək məcburiyyətindəyəm. Bizim ayrılığımız adi ayrılıqlar kimi deyil. Çünki ikimiz də kifayət qədər tanınmış insanıq. Tək mənə yox, övladlarıma da çətin oldu. Heç təsəvvür etmirsiz, nə dərəcədə çətin oldu. Aramızdakı münasibətlərin necə bitməsindən asılı olmayaraq, o hələ də uşaqlarımın atasıdı. Bizim bu iki gözəl övladımız qarşısında öhdəliklərimiz var. İnanıram ki, onların gələcəyi, arzularına çatmaları üçün düzgün qərar qəbul edəcəyik. Xerard futbol oynamaq və çoxlu titul qazanmaq istəyirdi. Mən də onu dəstəkləməliydim. İkimizdən birimiz karyerasını qurban verməli idi. Bunu mən etdim. Tam musiqidən kənarlaşmasam da, karyeramı arxa plana atıb İspaniyaya köçdüm. Bunu Xerardı dəstəkləmək və ona olan sevgimi göstərmək üçün etdim. İndi xoşbəxtəmmi? Xoşbəxtlik elə anlayışdı ki, heç də hər adamın ora girişi yoxdu. Xoşbəxtlik çox məhdud sayda insan üçün sifariş verilib. Mən bu insanların arasına daxil deyiləm! Həyatda ailənin dağılmasının verdiyi acını heç nə unutdura bilməz. Təbii ki, güclü olmalı və ən azı uşaqlarıma görə işimi davam etdirməliyəm. Uşaqlarım indi əsas motivasiya mənbəyimdi. Amma mənim həyatda ən böyük arzum heç də yeni albomlar buraxmaq və “Qremmi” qazanmaq deyildi. Ən böyük arzum övladlarımı onların atası ilə birlikdə böyütmək, çətinliklərə birlikdə sinə gərmək, eləcə də onunla birlikdə qocalmaq idi. Artıq bunların heç biri məndə yoxdu”.