“Uşaq və gənclərin fiziki və mənəvi inkişafı” istiqaməti üzrə layihə çərçivəsində yazılarımız davam edir.

Son illər Azərbaycan basketbolunda dirçəliş hiss olunur. Başa çatan mövsümdə ölkə çempionatı yüksək rəqabət şəraitində keçdi, əcnəbilərlə yanaşı, yerli idmançılar da özlərini yaxşı tərəfdən göstərə bildilər. Deməli, gələcəyə ümidlə baxmaq üçün əsaslar var. Biz də bu mövzuda gənc mütəxəssis Polad Həsənovla söhbətləşdik.

- Polad bəy, istərdim ki, sizi oxucularımıza daha yaxından tanıdaq. Basketbolda ilk addımlarınızı necə atdız, ilk məşqçinizi necə xatırlayırsız? Sizə bu idman növünü sevdirən nə oldu?
- Əvvəlcə sizə minnətdarlıq edirəm ki, basketbola diqqət ayırırsız, bu idman növünü işıqlandırırsız. Əminəm ki, belə təbliğat basketbolun Azərbaycanda daha çox sevilməsinə, inkişafına təkan verəcək. Mənim basketbola gəlişim bir qədər təsadüfi alındı. Buna qədər karate ilə məşğul idim, bu döyüş növünə həvəsim var idi. Sonra elə oldu ki, karate məşqlərini keçdiyimiz yerdə bu məşqlər dayandırıldı. Dostum mənə dedi ki, məktəbimizdə basketbol məşqləri başlayır, biz də gedək, o məşqlərə baxaq. Elə ilk baxışdan bizdə maraq yarandı, qərar verdik ki, məşqlərə qatılaq. İlk məşqçimiz də Elxan Ağayeviç oldu, ondan bu idman növünün sirlərini, atışları öyrənməyə başladıq. Bizə böyük dəstək oldu, indiyə kimi dəstək olur, məsləhətlərini verir. Bu oyunda məni ən çox cəlb edən, basketbolu sevdirən komanda oyunu, kollektivin birgə hərəkət etməsi və birgə mübarizə aparmasıdı. Basketbol intellektual oyundu. Basketbolla məşğul olan adamda mübarizə əzmi yüksəlir, həm də sürət və cəldlik artır. Eyni zamanda ağılla hərəkət etməlisən, düşünüb qərar verməlisən. Bu xüsusiyyətlərə görə basketbol məni özünə cəlb etdi.



- Bəs məşqçiliyə başlamağa necə qərar verdiz?
- Çox təəssüf ki, zədə səbəbindən karyeramı erkən bitirdim. Buna səbəb də milli komandanın düşərgəsində olarkən aldığım zədə oldu. Dizimdən ağır zədə aldım. Belədə peşəkar basketbolçu həyatına son qoymalı oldum. Amma basketbola olan sevgim, bu oyunla nəfəs almağım məni idman zalınddan uzaqlaşmağa qoymadı. Qərar verdim ki, məşqçiliyə başlayım. İlk addımlarımı məşqçiliyə belə atdım. Yavaş-yavaş öyrənməyə, bilik və bacarığımı artırmağa davam edirəm.

- Bir qədər də indiki gənc basketbolçulardan danışaq. Bizim gənc basketbolçuların səviyyəsi, potensialı hansı səviyyədədi?
- Əminliklə deyirəm ki, yetərincə istedadlı, səviyyəli gənc basketbolçularımız var. Onlar məşqlərə həvəslə qatılır, bu oyunu sevirlər, səylə çalışırlar. Hazırda U-16, U-18 yaş qrupları üzrə komandalarımız var, idmançılarımız orda məşq edirlərlər. Bu komandalarımız C divizionunda yarışlara qatılacaqlar. U-20 komandamız isə Avropa səviyyəli yarışlara B divizionundan qatılacaq. U-18 və U-20 yığmasında oynayan basketbolçular kişilərdən ibarət komandaların heyətində Azərbaycan Superliqasında çıxış edirlər. U-16 komandasının üzvlərinə isə gələcək kimi baxırıq. Onlar iki ildən sonra Superliqa komandalarında oynayacaqlar.



- Ümumiyyətlə, bizdə basketbola maraq hansı səviyyədədi? Yeniyetmə və gənclərin basketbola və məşqlərə olan marağı sizi qane edirmi?
- Həqiqətən də maraq səviyyəsində böyük irəliləyiş var. Əvvəllər gənclərimizin 20-30 faizi basketbolla maraqlanırdısa, indi bu maraq dərəcəsi 60-70 faizlə ölçülə bilər. Bu temp də artan xətlə davam edir. Bunun səbəbi də federasiya rəhbərliyində olan dəyişiklikdi. Superliqa oyunları yüksək səviyyədə keçirilir, televiziya ilə yayınlanır. Bu da gənclərin marağının artmasına səbəb olur. Gənclərin hazırkı marağının səviyyəsi və səviyyənin zamanla daha yüksəlməsi məni qane edir. Ümumiyyətlə, hazırda bizim basketbolda böyük canlanma yaşanır. Uşaqlar belə superliqa, yaxşı hazırlaşan milli komanda görəndə onlar da basketbolla yaxından maraqlanmağa, basketbolçu olmağa can atır. Onlar da çalışırlar ki, gələcəkdə peşəkar basketbolçuya çevrilsinlər, milli komandalarda və peşəkar klublarda oynasınlar. Bu tendensiya da gələcəyə ümidlə baxmağa əsas verir.



- Son sualım idman və təhsillə bağlıdı. Bu iki amil bir-birinə mane olurmu? Təhsil idmançıların həyatında nə dərəcədə önəmlidi?
- Şəxsən mən düşünürəm ki, idmanla təhsil bir-birinə mane olmur. Əksinə, mən düşünürəm ki, hər bir idmançı təhsilinə davam etməli, savad almalıdı. Çünki oxuyan, təhsilli olan idmançının İQ səviyyəsi də yüksək olur. Belədə onun komandada iştirakı, düzgün qərar vermək bacarığı da xeyli asanlaşır. Çünki həmin idmançı yaxşı düşünə bilir, meydandaki vəziyyəti qiymətləndirir, taktiki və texniki tapşırıqları düzgün yerinə yetirir. Düşünürəm ki, zamanla şərait daha da yaxşılaşacaq, idmanla təhsil bir-biri ilə daha asan uzlaşacaq. Belədə idmançının həm məşq etmək, həm də təhsil almaq imkanları artacaq.

İLKİN SULTANLI




Yazı Azərbaycan Respublikasının Medianın İnkişafı Agentliyinin maliyyə dəstəyi ilə, “Uşaq və gənclərin fiziki və mənəvi inkişafı” istiqaməti üzrə hazırlanıb.