“Fənər”in akademiyasında ümumilikdə 4 il işlədim. Orda gözəl günlərim oldu. Çempionluqlar yaşadıq. Ordakı yeniyetmələrə bir şey öyrədə bildimsə, bu, mənim üçün böyük fəxrdi. Ancaq sonda ordan ayrılmaq qərarına gəldim. Ötən mövsüm sosial şəbəkə platformalarından birində müəyyən müddət şərhçilik də etdim. Bu da mənim üçün gözəl təcrübə oldu. İndi isə tətilin kefini çıxarıram. Hər təklifi dəyərləndirməyə hazıram. Amma hələlik heç bir təklif almamışam. Mənim istəyim bu sahəyə “Fənərbaxça”da köməkçi məşqçi kimi başlamaqdı. Eləcə də Abdulla Avcı və ya Fatih Terim kimi böyük məşqçilərin köməkçisi kimi işləmək də mənim üçün əlavə üstünlük olardı. 1-ci liqa və ya superliqa klublarından təklif alıb-almayacağımı bilmirəm. Çünki indiyə qədər yalnız “altyapı”da işləmişəm. “Fənərbaxça”nın durumuna gəlincə, bu, hər birimizi üzür. Çempionluq həsrəti 11 ilə yüksəldi. Düzdü, klubda hər kəs mübarizə aparmağa çalışır. Amma mən bizim zamanımızda komandada olan ruhu, qələbə əzmini görmürəm. Bizim dönəmimizdə komandada hər kəsin hörmət etdiyi böyük oyunçular var idi. Rüştü Rəcbər, Ümit Özat, Əmrə Belözoğlu, Tuncay Şanlı, Volkan Dəmirəl, Səlcuk Şahin... Böhran yaranan kimi onlar komandanı toparlamağı bacarırdılar. Çox mühüm birləşdirici rol oynayırdılar. İndiki komandada məhz bunu görə bilmirəm. Bu da məni üzür. “Altyapı”da işlədiyim illərdə də bunu hiss edirdim. “Fənər” ilk növbədə məhz həmin ruhu və coşqunu yaxalamağa çalışmalıdı. Mənim ləqəbim “növbətçi qolçu” idi. Geridə qalan mövsümdə komandada “növbətçi qolçu” görmədim. Ən çox Cenk Tosundan bunu gözləyirdim. Amma o, demək olar, şans qazanmadı. İnşallah, yeni mövsümdə hər şey daha yaxşı olar. Yığma komandamızla bağlı böyük ümidlərim var. Bizim zamanımızda yığmada bu qədər legioner oynamırdı. İndi yığmaya çağrılanların 13-15-i legionerdi. Bizim vaxtımızda Avropada oynayan maksimum 5-6 futbolçumuz var idi. Türkiyə son Avropa çempionatında 1/4 finala yüksəldi və inşallah, dünya çempionatına da vəsiqə qazanacağımıza inanıram”.