Azərbaycan avrokubokların 2025/26 mövsünə əmsallar cədvəlində 29-cu ölkə kimi başlayır. Əslində bu yer də şərtidi. Rusiya Ukrayna ərazisini işğal etmək üçün müharibəyə başlamasaydı və bu üzdən avrokuboklardan kənarda qalmasaydı, avtomatik bizdən irəlidə olacaqdı. Təəssüf ki, son illərdə Avropanı futbolumuzla təəccübləndirə bilmirik. Bir qədər də dəqiqləşdirək: qürurumuz “Qarabağ” və başqaları var. Ağdamlılar 2023/24 mövsümündə “Braqa” və xüsusən də “Bayer-04” ilə oyunlarda parlaq təsir bağışladılar. Amma “Qəbələ” 1-ci, “Sabah”la “Neftçi” 2-ci mərhələdə uduzdu. Nəticədə avrokubok mövsümünə qitənin 26-cı ölkəsi kimi başlayan Azərbaycan ötən yay artıq üç pillə geridə idi.

2024/25 mövsümünün təəssüratı isə yenidi. Zaqreb “Dinamo”suna məğlubiyyətdən sonra heç cür özünə gələ, Avropa Liqasının yeni formatına uyğunlaşa bilməyən “Qarabağ” əsas mərhələni sonuncu – 36-cı yerdə bitirdi. “Zirə” yaxşı başladı, amma “Omoniya” ilə oyunda acı məğlubiyyətlə üzləşdi, səfərdə Hayfa “Makkabi”sinə qalib gələndən sonra sanki “Sabah”a nəsə oldu, “Sumqayıt” da “Fehervar”ı keçməyi bacarmadı.

Bu qısa icmaldan sonra artıq yeni mövsümə boylanmağın vaxtıdı. İş elə gətirib, daha doğrusu, püşk elə hökm edib ki, deyəsən, ötənilki nəticələrə həsəd aparmalı olacağıq. Gerçəkdən bu il klublarımızın bəxtinə güclü rəqiblər düşüb, ilk mərhələni adlamaq belə çətin görünür. Əlbəttə, “Qarabağ”ı nəzərdə tutmuram. Köhnə-yeni çempion “Şelburn”u və ya “Lindild”i, hətta sonrakı rəqibi də keçməyə borcludu. Ümumiyyətlə, ağdamlılar hansısa turnirin əsas mərhələsində yer alacaq - bu yöndə şübhələnməyə dəyməz. Sadəcə, transfer çalışmaları daha tez bitməli, “Qarabağ”ın yeni obrazı daha tez formalaşmalıdı. Qurban Qurbanovun sərəncamında komandanı yeniləmək, oyun əlaqələrini cilalamaq, yoldaşlıq oyunlarında gücünü sınamaq üçün üçün düz bir ay var.

Əslində “Sabah”ın da manevr imkanları genişdi. Dünən yeni baş məşqçisinə - Valdas Dambrauskasa qovuşan “bayquşlar”, Allah eləməmiş, “Selye”yə uduzsa belə, Konfrans Liqasına dönəcək, bu turnirdə 2-ci təsnifat mərhələsindəki mümkün rəqiblərin hər birini (“Birkirkara”, “Petrokub”) keçmək mümkündü. Ümumiyyətlə, “Sabah” heyətinin potensialına görə ölkəmizdə uzaqbaşı “Qarabağ”a uduzur. Sadəcə, bu komandanın oyununda sabitlik, bəlkə də ulduzları potensialını tam ortaya qoymağa məcbur edən “məşqçi əli” çatışmır. Dambrauskasın bu mənada nə dərəcədə ideal namizəd olduğunu tezliklə, daha dəqiqi, iyulun 10-da görəcəyik.

“Zirə” ilə “Araz-Naxçıvan”ın da işi çətindi. “Qartallar”ın yolunun üstünə “Hayduk” çıxdı. Burda variant yoxdu: Rəşad Sadıqov bütün təcrübəsini işə salmalıdı. Şəxsən mən ən çox onun təcrübəsinə güvənirəm. Yoxsa güc, heyətin potensialı kimi amillər rəqibin tərəfindədi. Bu “Hayduk” son mövsümdə möcüzə nəticəsində çempionluğu əldən verən komandadı.

“Araz-Naxçıvan” üçün də təcrübə amili keçərlidi. Sadəcə, pis mənada. Avrokubokların debütantı “Aris” önündə bu mənada ciddi əziyyət çəkəcək. Hələ oyunun gözdən uzaq, könüldən iraq Mərdəkana salınmasını demirəm. Naxçıvanda oynamırsız-oynamırsız, heç olmasa, mərkəzə gəlin ki, olmayan azarkeşlə bütünləşə biləsiz. Həm “Zirə”nin, həm də “Araz-Naxçıvan”ın mübarizəyə ev oyunu ilə başlaması da yaxşı əlamət deyil.
Kəsəsi, klublarımızı çətin yay gözləyir. Elə etmək lazımdı ki, yayın sonunda ah-vay etməsinlər. Hələ də vaxt var, nələrisə düzəltmək olar.

HUŞƏNG