Onsuz da son illərdə qeydə alınan uğursuz nəticələr “Səbail”in premyer-liqanı tərk edəcəyi mövsümün uzaqda olmadığının carçısı idi. Fəlakətdən yaxa qurtarmaq üçün – bəli, Azərbaycanda bu fəlakət sayılır. Xüsusilə infrastrukturun cılızdısa, maliyyə gücün azdısa və nəhayət, yanlışların doğrularından çoxdusa – hansısa təcili tədbirlər görülməliydi ki, bu yöndə kiçik addımlara belə rast gəlmədik. Əskinə, Bayıl təmsilçisi faciəyə qucaq açdı.

“Dənizçilər”in premyer-liqadakı varlığını əsasən autsayder sıralarında qərarlaşmasıyla xatırlayırıq. 2020/21, 2021/22 mövsümlərində sonuncu – 8-ci yeri tutan komanda 2022/23  “futbol ili”ni 9-cu, 2023/24 mövsümünü isə 7-ci pillədə başa vurdu. Bu üzdən Bayıl təmsilçinin azarkeşləri növbəti, yəni cari “futbol ili”yə bağlı nikbin düşüncələrə qapılmışdı. Lakin bu gözləntilər doğrulmadı. “Xəzər Dəniz Gəmiçiliyi”nin (ASCO) 2018-ci ildən bəri ayırdığı maliyyə dəstəyini dayandırması həmin dövrdə “sükan arxasında” olan Şahin Diniyevi ucuz futbolçular tramsfer etməyə yönəltdi. O başqa məsələ ki, mütəxəssis komplektləşdirdiyi heyətə güvənirdi. Diniyev 12-ci turun “Kəpəz” – “Səbail” matçından sonra ipin ucunu itirdiyini anlayıb istefa verdi. Komanda bu vaxta qədər cəmi 7 xal toplamışdı. İnsafən, “dənizçilər”in heç də maraqsız oyun göstərmədiyini deməliyik. Amma necə deyərlər, yaxşı oyuna görə xal verilmir.

İstənilən halda, Bayıl təmsilçisinin heyətində yanlış seçimlər çox idi. Belədə daha təcrübəli, loru dildə desək, yoxdan var edəcək baş məşqçiyə ehtiyac yaranmışdı. Ancaq klub rəhbərliyi təcrübəsiz Cavid Hüseynova şans verməklə uçuruma aparan yolu hamarlaşdırdı. Yeni baş məşqçinin rəhbərliyi altında meydana çıxan komanda qış fasiləsinə qədər keçirdiyi 5 oyunda cəmi bir xal qazandı. Bu göstərici növbəti yanlış addım haqda ciddi siqnal idi ki, çalışdırıcıya güvənən rəhbərlik mövsümün ikinci yarısında baş tutan ilk üç oyunda əldə edilən 7 xalın eyforiyasına qapıldı. Elə kollektivin sonuncu qələbəsi də bu ərəfədə - yanvarın 25-də qeydə alındı.

Nəhayət, martın 16-da Cavid Hüseynovun istefası da reallaşdı. Onda “Səbail” 9-cu sırada qərarlaşan “Kəpəz”dən cəmi 5 xal geridə idisə, mövsümün bitməsinə 9 tur qalmışdı. “Dənizçilər” bu dəfə də təcrübəsiz məşqçiyə - Elvin Məmmədova güvənmək yolunu seçdi. Düzü, bu təyinatın nə dərəcədə doğru və yanlış olduğunu dəqiqləşdirmək çox çətindi. Amma şübhə yeri qoymayan məsələ var: yanlış zaman idi!

Bundan sonra başverənlər futbolumuzun ən yeni tarixini əhatə edir. Xatırlatmağa lüzum yoxdu. Ancaq klubun yanlışları bununla bitmir. Başqa acı reallıq Bayıl camaatının “Səbail”ə doğma yanaşmamasıdı. Kollektivin hər oyununu yerindən izləyən tamaşaçılar inciməsin, amma “dənizçilər” sevilmədi! Və ya sevilmək üçün nəsə etmədilər. Komandanın cari mövsümdə keçirdiyi 15 ev oyununa cəmi 11400 tamaşaçı gəlib ki, bu da orta hesabla 760 nəfər edir. İş ondadı ki, ümumi izləyici sayının 4900 nəfəri yalnız “Qarabağ” və “Neftçi” ilə ev oyunlarında stadiona təşrif buyurub. Yəni həlledici rolu məhz rəqiblərin kimliyi oynayıb.

Təbii ki, klubun azarkeşlərinə yanaşma tərzini ön plana çəkməliyik. Hansısa layihələr, vədlər, klubun həm qəsəbə daxilində, həm də sosial şəbəkələrdə təbliği yönündə görülməsi vacib olan tədbirlər gündəmdə deyilsə, hansısa isti yanaşmadan da söhbət gedə bilməz. Və təbii ki, ən böyük məsuliyyət klubun icraçı direktoru Firuz Abdulla ilə idman direktoru Zamiq Hüseynovun çiyinləri üzərindədi. Firuz bəy “Səbail”də müvafiq vəzifəyə təyin edildəndən sonra qeydə alınan nəticələrdən bəhs etdik. Qısası, klubun premyer-liqadan düşməsində başda Firuz bəy olmaqla yazıda adı çəkilən və çəkilməyən bütün “Səbail”lilər özünü günahkar hiss etməlidi...

Bəs, klubun bundan sonrakı planları hansı yöndə olacaq? Fəaliyyətini dayandıracağı haqda yayılan şayiələrdən xəbərdarıq. Həqiqətən belədi? Yoxsa artıq 1-ci liqada iştirak etmək üçün planlar cızılmağa başlayıb?

Bu suallarla Firuz bəyə müraciət etdik: