“İlk hissədə Ağadadaşdan narazı qaldım. Bu gün akademiyadan çıxan uşaqlar özlərinə qarşı olan rəyi də yerə vururlar. Bu gün rəqibdə Paçu Lira var idi. Bu görünürdü. Amma bizdə hiss olunmurdu. Fasilədə də Ağaya dedim. Bir oyunçunun da üstünə düşmək istəmirəm. Ancaq bir-iki epizoda girib boşa vermək… Belə şeylər olmamalıdı. Topu rahat vəziyyətdə itirmək olmaz. Oyundan nəticə çıxarmalıyıq”.

“Komandanın daxili işlərini müzakirə etmək istəməzdim. Hər məşqçinin öz yanaşması var. Kənardan müdaxilə etmək məqsədəuyğun sayılmır. Öz təcrübəmdən onu deyə bilərəm ki, hər oyunçunun istedadı, maraqları və hazırlıq səviyyəsi var. Bəzi insanlar daha tez öyrənir, bəziləri səhv etməkdən qorxur, bəziləri isə sadəcə, oynamaq istəyir. Məşqçi bu xüsusiyyətləri görməsə, oyunçu motivasiyasını itirəcək. Futbolçu özünü daha böyük və vacib prosesin bir parçası kimi hiss etməlidi. Dostluq mühiti, məşqçi dəstəyi və səhv etmək qorxusunun olmaması prioritet rol oynayır. “Hər oyunçu unikaldı” – bu, sadəcə, gözəl ifadə deyil, məşqçi yanaşmasının mahiyyətinin tərifidi. Fərdi yanaşma və dəstək uğurun iki əsas meyarıdı”.