"Sabah"ın Konfrans Liqasında "Partizan"la cavab görüşündə məğlub olması, penalti seiyasında isə bəxtinin gətirməməsi "bayquşlar"ın düşərgəsini əməlli-başlı sarsıtdı.

Nəticədə Masazır təmsilçisi 3 oyunda qola, 5  görüşdə qələbəyə həsrət qaldı. Komanda yalnız 7-ci turda "Kəpəz"lə oyunda həm “qol orucunu açdı”, həm də xal qazandılar. Baxmayaraq ki, autsayder “Kəpəz”lə  2:2 "Sabah" üçün rüsvayçılıq sayıldı. Əslində komandanın uğursuzluq zolağında dövrə vurması və nəticələri aysberqin görünən tərəfidi.

Təbii ki, uğursuzluğun görünməyən tərəfləri də var. Belə ki, Mikelsin iki ayağını bir başmağa dirəyib Səudiyyə Ərəbistanı klubuna keçmək tələbi və "Sabah" rəhbərliyinin də onun qarşısında acizliyi komandada boşluqların, müəyyən mənada iradəsizliyin olduğunu göstərdi. Bu da ona dəlalət edir ki, ya klub rəhbərliyi futbolçularla müqavilə bağlayarkən öz mənafeyinə uyğun uzaqgörənlik sərgiləmir, ya rəhbərliklə oyunçular arasında uçurum var, ya da futbolçular “şişib”. Mikelsin gedəndən sonra yerli futbolçular arasında da üsyan ab-havası hökm sürür. Amma onlar almaniyalıdan fərqli pul davasına çıxmayıb.

Yerlilərin amalı daha çox şans qazanmaq, özünü göstərmək və alqış eşitməkdi. Əvvəlcə səsini Nicat Mehbalıyev qaldırdı. Qapıçı daha çox oynamaq tələbiylə çıxış etdi. Buna yol verilməyəcəksə, klubu tərk edəcəyini qəti şəlildə bildirdi və tələbində də müəyyən dərəcədə haqlıdı. Çünki Yusif İmanov rəqabətsizlikdən, təriflərdən, Murad Musayevin münasibətindən dolayı çox arxayınlaşdı. Bunun da nəticəsidi ki, həm Belqaradda "Partizan"la qarşılaşmada, həm də sonrakı çempionat oyunlarında səhvləri "göz oxşadı". Məqsədim Yusifi “baltalamaq”, onun karyerasına kölgə salmaq deyil, amma reallıq budu ki, gənc qapıçı qitəmiqyaslı yarışlarda çıxışa hazır deyil, eləcə də klubda rəqabətsizlikdən dolayı performansı çox aşağı düşüb. Yəni bir vaxtlar həvəslə təriflədiyimiz Yusif İmanovu indi görmürük. 

Həqiqətən də, "bayquşlar"ın qapı xəttində güclü rəqabət olsaydı, başqalarına da oynamaq imkanı tanınsaydı, hər üç qapıçının hazırlıq səviyyəsi yüksək olacaqdı və Nicat Mehbalıyev üsyan bayrağı açmayacaqdı. Adı çəkilən qolkiper "Qəbələ"də icarədə olarkən özünü yaxşı tərəfdən göstərərək nəinki "qırmızı-qaralar"da "1 nömrə"yə çevrildi, hətta yığmanın heyətinə də cəlb olundu. İcarə müqaviləsinin müddətinin başa çatmasına rəğmən, "Qəbələ" onu heyətində saxlamaq üçün çox çalışdı. Amma "Sabah" dirəşərək Nicatı buraxmadı. Bununla yanaşı, klub qapıçının yüksəlişdə olan performansını qorumaq üçün də heç nə etmədi. Nicat ötən mövsüm bir oyunda şans qazandısa, cari mövsümdə ehtiyat oyunçular skamyasının daimi sakinidi. Odu ki, oyun praktikası sarıdan əziyyət çəkən Nicatın səviyyəsi aşağı düşdü. Onun yeri ehtiyat oyunçular skamyası olacaqdısa, daha "Qəbələ"də qalmasının və ya başqa kluba icarəyə verilməsinin qarşısı niyə alındı? Bir halda ki elita təmsilçiləri arasında premyer-liqa təcrübəsi olan qapıçıya böyük ehtiyac duyanlar var. "Qırmızı-qaralar"la yanaşı, "Kəpəz"lə  "Araz-Naxçıvan" da Nicatın xidmətində maraqlıydı. Qapıçının oynamasına şərait yaradılsaydı, bu gün gəncəlilərin heyətində yerli qolkiperlərdən heç bir üstünlüyü olmayan belaruslu kiminsə yerini tutmayacaqdı, Muxtar Respublika təmsilçisində gəlmələr pul qazanmayacaqdı. Ən əsası yığma üzvü olan qapıçı paslanmayacaqdı.

Daha bir qiyamçı Ceyhun Nuriyevdi. Nicatdan fərqli o, ötən mövsümdə maksimum şans qazandı, qollar vurdu. Sonra bir qədər zədə üzündən kənarda qalsa da, sağalıb yenidən sıraya döndü, meydana çıxdı. Ceyhun sərgilədiyi oyunla hətta Canni de Byazinin də diqqətini çəkdi, ölkənin əsas komandasına cəlb olundu və debüt etdi. Futbolçunun inkişafını "Sabah"ın İqor Ponomaryov da etiraf edur. Amma yeni “futbol ili”ndə Ceyhun da “ofsayda düşdü”. Bu vəziyyətlə barışmayan futbolçu daha çox oynamaq, bu da mümkün deyilsə, başqa komandaya keçmək istəyini bəyan etdi. Amma vinger də "arzuolunmaz şəxs" elan olundu. Hazırda Masazır təmsilçisinində qəribə yanaşma var. Hansı futbolçu daha çox oynamaq və ya başqa kluba keçmək istəyirsə, dərhal əsas komandadan uzaqlaşdırılaraq əvəziedici heyətə göndərilir. Bu yanaşma belə izah olunur:

Görəsən, rəhbərlik belə yanaşma sərgiləməklə özünə qarşı qəzəb, aqressivlik yaratmaqdan başqa nə qazanacaq? Təbii ki, "Sabah" ailəsi bundan yaxşə nəsə qazana bilməyəcək. Əksinə, başqa futbolçular da bu durumdan təsirlənərək  müqaviləsini yeniləməyəcək. Və ya başqa yerli oyunçular da "Sabah"a keçmək üçün alışıb-yanmayacaq. Belədə lomanda ancaq əcnəbilərin ümidinə qalacaq. Bu da daha çox maliyyə yükü deməkdi. Zatən legioneri başqa necə əldə saxlaya bilərsən? Kaşuk, Mikels nümunəsi dərs olmadımı?! 

Odu ki, yerli futbolçularla hazırda yaşanan xoşagəlməz halların yeganə həlli rəhbərliklə qiyamçıların masa arxasında əyləşib ortaq məxrəcə gəlməlidi. Alınacaqsa, bundan sonra onlara şans verib özlərini meydanda göstərmələri təmin edilməlidi. Yox, bu mümkün deyilsə, futbolçular icarəyə verilsin və ya müqavilələrinə qarşılıqlı razılıq əsasında xitam verilsin. 

Mən yersiz humanizmə nifrət edirəm. Hər addımda insan azadlığından dəm vuraraq fərdlərin hüquqlarının hər şeydən üstün tutulmasının da tərəfdarı deyiləm. Bunu lokal- və ya mikrofaşizm hesab edirəm. Amma indiki durumda qiyamçılar haqlıdı. "Sabah" rəhbərliyi yalnız özünün yox, futbolçuların da mənafeyini nəzərə almalıdı.

ABDULLA İSMAYILOĞLU