"Qarşılaşmaya maraq böyük idi. Nəticə o qədər də vacib deyildi. Əsas məsələ baxımlı matçı izləyib zövq almaq idi. Təəssüfləndirici haldı ki, oyuna baxmağa gələn azarkeşlərin mütləq çoxluğu "Qalatasaray"a fanatlıq edirdi. Türkiyə bizə yaxın, qardaş ölkədi, heç kim də mehribanlığımıza, doğmalığımıza qarışı mövqe tutmur. Amma məşhur bir deyim var: "əvvəl evin içi, sonra çölü". Yəni öz vətəninin, ölkənin təmsilçisinin meydanında başqa kluba azarkeşlik etmək heç də yaxşı hal deyil. Deyək ki, "Qarabağ"ın qitə miqyasında uğurları, titulları çoxdu və Tükiyədə də yetərincə fanatı var. Sizcə, İstanbulda belə bir oyun keçirilsəydi, türklər gəlib kütləvi şəkildə bizə azarkeşlik edərdi? Təbii ki, yox. Mən futbolsevərləri başa düşürəm, hər kəs bir klubun fanatı ola bilər. Mənim də xoşuma gələn, azarkeşlik etdiyim xarici klub var. Amma "Qarabağ" qalsın bir kənara, istənilən komandamız fanatı olduğum əcnəbi klubla oynasa, təmsilçimizi üstün tutardım. Həmçinin də vətənini, xalqını sevən hər kəs ilk növbədə ölkəsinin, onu təmsil edən birliklərin, təşkilatların, futbol klublarının inkişafında və uğurlarında maraqlı olmalı, dəstək nümayiş etdirməlidi. Kimlərsə məsələyə ancaq dostluq-qardaşlıq bucağından baxa və məsələni uzatmaya bilər. Deyək ki, "Qarabağ"ın heyətindəki yerli futbolçular da azarkeşlərin Türkiyə sevdasını və "Qalatasay" coşqusunu anlayıb göz yumdu. Bəs legionerlərə bunu necə izah edək? Onlar yalnız maddi qazanc yox, həm də sərgilədiyi oyuna, əziyyətinə görə uğur qazanmaqda və azarkeş dəstəyində maraqlı olur. Ona görə də həmvətənlərimiz stadiona gələrək xarici ölkənin, hətta bizə qardaş olan dövlətin klubuna azarkeşlik etməsini nə anlayacaq, nə də haqq verəcək. Hər şeyin yeri var. Öz uşağını sevməyib, qonşu uşağını üstün bilmək düz deyil".