“Araz Naxçıvan”ın Elmar Baxşıyevi istefaya göndərməsi zidddiyyətli məqamdı.

Xeyli vaxt idi ki, Baxşıyevin “qələmi qırılmışdı”. Ölkə kubokunda “Kəpəz” səddinin keçilməməsi, ardından “Qarabağ”a böyükhesablı məğlubiyyət Baxşıyevlə klub arasındakı onsuz da kövrək olan bağları qopardı. “Şamaxı” ilə oyundakı qələbə də işə yaramadı. Maraqlısı odu ki, Elmar bəyin yola salınmasıyla bağlı xəbərlər gündəmi zəbt etsə də, klub rəsmi açıqlama verməyə tələsmədi. Elə ziddiyyətlərin ən böyüyü də məhz “Araz Naxçıvan”ın rəsmi açıqlamasından sonra üzə çıxdı.

Klubun verdiyi açıqlamada qeyd olunurdu ki, Elmar Baxşıyevlə yollar qarşılıqlı razılıqla ayrılıb. Amma Baxşıyev klubun yalanına göz yummadı. Elə ilk müsahibəsindəcə “qarşılıqı razılıq” məqamını təkzib etdi. Ütəlik də təzminat məsələsi ilə bağlı ona heç nə deyilmədiyini, eyni zamanda, təzminatından vaz keçmək fikrində olmadığını bildirdi.

Belə çıxır ki, “Araz Naxçıvan” bu cür davranmaqla Elmar Baxşıyevin “nəbzini yoxlayırmış”. Əcnəbilərə milyonlar xərcləyən, dövlətin ayırdığı büdcəni sağa-sola xərcləyən Naxçıvan təmsilçisi məşqçiyə təzminat vermək məsələsi ortaya çıxanda pulunun qədrini bilib, büdcəyə qənaət etmək fikrinə düşüb. Ona görə də ictimaiyyəti aldatmağa çalışıb, guya ki, Elmar Baxşıyevlə qarşılıqlı razılıq çərçivəsində yollarını ayırdıqlarını bildiriblər.

Mən Elmar bəyin cəsarətini alqışlayıram. Yaxşı ki, abrına qısılmadı, susmağı üstün tutmadı. Elə Zaur Axundov kimi klub rəsmilərinin əl-qolunu açan da məhz bu mentallıq məsələsidi. Sanki bizim yerli mütəxəssislər klub rəsmiləri ilə münasibətləri korlamaqdan çəkinirlər. Qorxurlar ki, bu təzminat məsələsini böyütsələr, sabah onları heç kim işbirliyinə dəvət etməyəcək. Bu daşlaşmış ənənədən imtina etmək, heç bir əxlaqa və peşəkarlığa sığmayan çərçivələri dağıtmaq vacibdi. İmkan vermək olmaz ki, kimlərsə məşqçiləri alçatsın, onların haqqını yesin. Əcnəbilərin qarşısında səslərini çıxara bilməyənlər, Mutu kimi gəlmə mütəxəssislərə təzminatı son qəpiyinə kimi ödəyən klub rəsmiləri yerli məşqçiləri görəndə şirə-pələngə dönürlər, qanunları və əxlaq normalarını ayaq altına atmaqdan çəkinmirlər.

Əfran İsmayılov deyir ki, Elmar Baxşıyevin “Araz Naxçıvan”dan ayrılmasında qeyri-adi heç nə yoxdu. Şəxsən mən Əfranın yerinə utandım. Qeyri-adilik var, cənab İsmayılov. Həmin o qeyri-adilik də bundan ibarətdi ki, “Araz Naxçıvan” rəhbərliyi ictimaiyyətə yalan məlumat verir, çalışdırıcı ilə qarşılıqlı razılıq əsasında yolların ayrıldığını deyir. Sonra məlum olur ki, klub Elmar Baxşıyevə təzminat verməyibmiş, heç bu haqda söhbət belə açmayıblar.

Çox istərdim ki, Elmar bəy geri çəkilməsin, sona qədər haqqını tələb etsin və “Araz Naxçıvan”dan haqq etdiyi təzminatı alsın. Qoy başqalarına da dərs olsun. Necə ki, “Karvan-Yevlax” da özünü çıxılmaz vəziyyətə salıb. Hətta çıxılmazdan da o tərəfə keçib, bu vəziyyəti biabırçılıq təyini ilə ifadə etmək olar. Özünə peşəkar deyən klub Azər Həşimova təzminat ödəməməkdən ötrü min hoqqa çıxarır, Füzuli Məmmədov da bu biabırçı vəziyyətlə barışır, adı rəsmən baş məşqçi yazılmaya-yazılmaya meydana komanda çıxarır. Qorxasan ki, sabah eyni oyun Füzuli bəyin də başına açılar. Onlar üçün nə fərqi var - qarşılarındakı Füzuli Məmmədov olsun, ya Azər Həşimov. Yerli məşqçidisə, başından vurub, təzminatını verməmək olar.

Çox təəssüf edirəm ki, Nazim Süleymanovun bir neçə il bundan əvvəl müəlliflik etdiyi ideyanı sona qədər həyata keçirmək mümkün olmadı. Nazim bəy futbolçuların hüquqlarını qoruyacaq bir təşkilat yaratmaq arzusundaydı. Amma nə futbol veteranlarından, nə də futbolçu və məşqçilərdən lazımınca dəstək gördü. Arzuladığı təşkilatı tam formalaşdıra bilmədi. AFFA-nın təzyiqi ilə susmağa üstünlük verən futbol adamları indi özləri pis vəziyyətə düşüblər. Klublar yerli mütəxəssislərə ucuz və hüququnu bilməyən işçi qüvvəsi kimi baxır, kefləri istəyəndə onları təzminat vermədən işdən qova da bilirlər.

Ümid edirəm ki, yavaş-yavaş yerli mütəxəssislər də qəflət yuxusundan oyanacaqlar, öz hüquqlarını öyrənib, haqlarını tələb edə biləcəklər. Əvvəlcə özün özünə hörmət etməlisən ki, başqaları da sənə hörmət qoysun. Yerli məşqçilər bundan sonra həmin prinsipi unutmamalı, özlərinin ucuzlaşdırılmasına imkan verməməlidilər.

AMAL