“Neftçi” ölkə çempionatında ikisi ardıcıl olmaqla 3-cü qələbəsini qazandı.

Yaşıl meydanda nəticələr yaxşılaşsa da, meydandan kənarda bir problem hələ də aradan qalxmayıb. Abubakar gəldi, qələbələr sıralandı, azarkeşlər oyuna canlı baxmağa gəlmədi ki, gəlmədi... Son turda “Kəpəz”lə oyunu tribunalardan 2800 nəfər izlədi. Bu “Neftçi” üçün mövsümün ən yüksək göstəricisidi. Son ev oyununda - “Araz-Naxçıvan”la matçda da eyni sayda tamaşaçı var idi. Digər ev oyunlarında isə 2100, 1300, 1200.... Bəli, 2800 ölkə səviyyəsində normaldı. Amma Abubakarın, “Neftçi”nin adına layiq olan azarkeş sayı bu deyil. Komanda MOİK-lə oyunu da saysaq, üç oyundu qələbə qazanır. Pis də oynamır. Bəs azarkeş? Hardasan, ay “Neftçi” azarkeşi? Şənbə günüdü, hava da yaxşıdı, 11 min yerlik stadionun heç üçdəbirini doldura bilmirsən. “Neftçi”nin ən pis vaxtında belə deyirdilər ki, “bu komandanın nəyi də olmasa, azarkeşi var”. İndi tribunalarda o da görünmür.

Ötən mövsüm bərbad nəticələrə görə komandanı boykot edən “Forza Neftçi” də əvvəlki qədər fəal deyil. Komandanın avrokuboklara getməsini istəyən, yüksək nəticələr tələb edən azarkeş bunu göstərmir. Stadiona gəlmək üçün daha nə lazımdı? “Qarabağ”a qarşı yaxşı oyun, yaxşı nəticə, yəqin ki, tribunaların böyük hissəsini dolduracaq. Amma bu indidən olmalıdı. Abubakar Bakıya gələndə azarkeşləri xüsusi vurğulamışdı. Amma nə o, nə də başqa futbolçular boş tribunalar önündə yüksək motivasiya ilə oynaya bilməz.

Çoxunun bəyənmədiyi “Zirə”nin stadionu hər matçda minimum 80-90 faizi dolur. Tutum az olsa da, nisbət etibari ilə nəticə ortadadı. “Zirə”nin stadionu 1100 yerlikdi, 900-1000 nəfər gəlir. Bu məntiqlə 11000 yerlik stadionun da, heç olmasa, 60-70 faizi dolmalıdı. Nə qədər ki, stadionda azarkeş olmayacaq, futboldan danışmağa dəyməz.

MÜZƏFFƏR QULUZADƏ