Şakərimdi, “Qarabağ”ın hesabda geri düşdüyü hər avrokubok oyununun fasiləsində “feysbuk”a baxıram ki, möhtərəm millətim nə deyir, onun duyğuları və düşüncələri necədi? Bu yolla bir növ təsəvvürümü, qənaətimi dəqiqləşdirməyə çalışıram.

Varqanın vurduğu qol hadisələrin və oyunun axarına uyğun olmadığına görə mənim üçün prinsipial məqam “Qarabağ”ın nəyin hesabına dönüş yarada biləcəyi idi. Bu yöndə şərhlər, rəylər, izahatlar gözləyirdim. “Feysbuk”a girdim və nə gördüm?! Aman-aman, dəhşət, vəhşət, bütün itlər Nəriman Axundzadənin üzərinə buraxılıb ki... Söyənlər, təhqir edənlər, linçə çağıranlar – bir sözlə, hələ cəmi 21 yaşı olan gənc azərbaycanlı hücumçuya doğru “səlib yürüşü”. Biri yazır ki, onun ən böyük xidməti meydandan çıxarkən 30 saniyə yubanması oldu, o biri yazır ki, 2-ci hissədə topa yalnız bir dəfə toxundu və s. və i.a. Bir qədər sonra Nərimanın oyundakı hərəkətlərinə də toxunacam. Hələ başqa məqamlar var.

Mənə elə gəlir ki, Azərbaycanın bütün tarixi ərzində bu qədər çox dartışılan iki Nəriman olub. Birincisi, heç şübhəsiz, Nəriman Nərimanovdu. Bolşeviklərin hakimiyyətə gəlməsində önəmli rol oynayan, “Azərbaycanın əbədi səadəti Rusiya ilə bağlıdır” kimi idbar və zamann sınağından çıxmayan kəlamın müəllifi olan, sonradan buna görə dərin peşmanlıq duyan və həmin peşmanlığı oğlu Nəcəfə yazdığı məktubda izhar edən inqilabçı. Onun həyat və fəaliyyətinin dartışılması daha məntiqlidi, nəinki bu Nərimanın.

4 dəqiqəlik çıxışda 11 dəfə Trampa “sağ ol” deyən Zelenskiyə bənzəmək istəmirəm, bu yazının əvvəli də, ortası da, sonu da Nəriman, onun personası və oyunu olacaq. Ötən mövsümün ən dəyərli azərbaycanlı futbolçusu Axundzadə idi. 9 qol vuran, 9 məhsuldar ötürmə verən gənc hücumçu çempionatda çıxış edən futbolçular arasında yalnız Leandro Andradedən geri qaldı. Ardından “Şelburn”la səfər oyununda fərqləndi, “Şkendiya” ilə səfər və ev oyunlarında penalti qazanılmasında müstəsna rol oynadı, evdə makedoniyalıların qapısına qol vurdu.

Dünənki oyuna dönək. Daim mərkəz müdafiəçilərinin əhatəsində olan Nəriman ilk yarıda üç dəfə zərbə mövqeyinə çıxmağı bacardı. Birində topu qapının üstündən vurdu, ikincidə Kadi ilə topu bölüşə bilmədi, üçüncüdə zərbə vurduğu anda müdafiəçi ona mane oldu. Bir də hücumçunun qabiliyyəti təkcə qol vurmaqla ölçülürmü? Axı Nəriman dəfələrlə iki müdafiəçinin başını qatmaqla oyundaşlarının boş zonalar qazanmasına, sərbəst hərəkətinə şərait yaratdı. Bu başqa məsələ ki, Azərbaycan futbol ictimaiyyəti Nərimandan “Flamenqo”ya 5 milyon avroya satılan Juninyo səviyyəsini gözləyir. O Juninyo ki, sadəcə, “tank” idi, adına-sanına baxmadan müdafiəçiləri tapdayıb keçirdi, bitiricilik qabiliyyətinə söz ola bilməzdi. Nəriman bir yana, bu gün Azərbaycanda Juninyo səviyyəsində olan başqa bir yerli futbolçu varmı?

Müqayisə həqiqəti üzə çıxarmağın əsas yolu olmasa da, bu yerdə məşhur bir ifadəni xatırlatmaq istəyirəm. Rusiya yığması AÇ-2012-də mübarizəni dayandırandan sonra Juninyodan və Axundzadədən az məşhur olmayan, hətta “Arsenal”a gedib çıxan Andrey Arşavin ondan hesabat tələb edən Dövlət Dumasının üzvlərinə bax, belə demişdi: “Vaşi ojidaniya – vaşi problemı”.

Uzun illərin əziyyəti hesabına yetişdirilən Nərimanı, sadəcə, qol vura bilmədiyinə görə bu qədər asıb-kəsmək, təhqir etmək, ruhdan salmaq yaxşı yol deyil. Kim nə deyir-desin. Ən azı “Braqa” ilə duellərdəki qəhrəmanlığı xatirinə. Ən azı sabah yığmanın seçmə oyunlarında da əsas qol ümidlərimizdən biri olacağına görə. Mən onu bağışlayıram, siz özünüz bilərsiz!

Və sonda özümü “Qarabağ” rəhbərliyinin yerinə qoyuram: mövcud heyətlə ÇL-in əsas mərhələsinə düşə bilirəmsə, yeni və milyonluq futbolçunun gəlişi komandada maaş-münasibətlər balansını pozacaqsa, həmin milyonluq futbolçu çempionatda 300-500 azarkeş önündə oynayacaqsa, üstəlik əsas mərhələdə “divlər arasında quzu”nu xatırladacamsa, niyə silkələnməli, niyə pulumu çölə tökməliyəm?

Futbol yaradıcılıq, kreativlik ilə yanaşı, həm də məntiqə dayanan oyundu! Dünənki qələbədən ləzzət alaq, ÇL-in himnini növbəti dəfə Bakıda dinləməyə hazırlaşaq! Darıxmayın, hər şey yaxşı olacaq!

HUŞƏNG