''2010-cu ildə artıq o səviyyəyə çatmışdıq ki, meydana çıxanda özümü ''supermen'' kimi hiss edirdim. Adətən özümə ''bu gün qol buraxmayacam'' deyirdim. Kasilyas, Buffon kimi isimlərlə ilin ən yaxşı qapıçısı mükafatı uğrunda mübarizə apardım. O qalib ruhlu komandanın bir parçası olmaq gözəl duyğu idi. Bir mövsümdə ən önəmli 3 titulu qazanmaq hər kluba qismət olmur. Mourinyo həqiqətən də o komanda ilə mühüm işlər gördü. Avarçəkmədə olduğu kimi hamımız birlikdə hərəkət edirdik. Komandada olan bütün ulduzlar eqolarını bir kənara qoydular. Paltardəyişmə otağında gözəl ab-hava var idi. Mən ən yaxşı qapıçı, Maykon ən yaxşı müdafiəçi, Sneyder ən yaxşı yarımmüdafiəçi, Milito ən yaxşı hücumçu mükafatına namizəd göstərildik. ''Bavariya'' ilə final matçından bir neçə gün öncə Mourinyo bizimlə bir toplantı keçirdi. Orda bizə ''qazana biləcəyiniz 3 titul var. Özünüz seçin'' dedi. Məsuliyyəti bizə verdi və mən də daxil olmaqla hər birimiz əlimizdən gələni etdik. ''İnter'' dönəmindən sonra bir daha heç bir klubda Mourinyo ilə yollarımız kəsişmədi. Amma belə görürəm, indi daha sakit və rahatdı''.