“Avstraliya çempionatı həm səviyyə, həm də maddi baxımdan eniş yaşamağa başlayacaqdı. Həm də Melburnda bir il ərzində istədiyim hər şeyə nail oldum. Artıq zövq ala bilməyəcəyimi düşündüm. Yaponiyanın bir sıra üstünlükləri var. Asiyanın ən yaxşı çempionatı ordadı. Həm də ailəmin Almaniyaya uçuş müddəti 24 saatdan 12 saata düşdü. Əslində “Melburn Siti”dən ayrılandan sonra Avropaya qayıdacağımı düşünürdüm. Almaniya və Türkiyədən təkliflər var idi. Bir gün daha öncə Erol Bulut ilə birlikdə çalışan Sərhat Umar mənə zəng vurdu. O, “Sanfreççe Hiroşima”da Mihael Skibbenin köməkçisidi. Həm Skibbe, həm də Umar mənə böyük maraq göstərincə təklifi qəbul etdim. Ötən mövsüm “Melburn Siti”nin heyətində Asiya Çempionlar Liqası çərçivəsində Tokioya səfər etmişdik. Burda insanlar çox hörmətcildi. O qədər təmiz ölkədi ki, küçədə hətta axtarsan belə, bir dənə zibil və ya tullantı tapa bilməzsən. Texnologiya baxımından Avropadan 20-30 il öndədilər. Bu yaxınlarda bir restorana getdik. Sifarişi robota etdik. Yeməyi də o gətirdi. Bir gün zatən Avropaya qayıdacam. Sadəcə, fərqli mədəniyyətləri görmək, futbolun mənə yaratdığı bu fürsəti dəyərləndirmək istədim. Avropaya qayıtsaydım, bəlkə də bir daha buralara gəlmək fürsətim olmayacaqdı. Türk, alman, italyan, ingilis dillərində danışa bilirəm. İndi də yapon dilində öyrənməyə çalışacam. Türkiyə çempionatını, təbii ki, izləyirəm. Klublar yenə çoxlu transfer edirlər. Çempion ola bilməyən komanda hər şeyə sıfırdan başlayır. Mourinyo, Van Bronkhorst kimi məşqçilər gəlib. Əlbəttə, Mourinyo böyük məşqçidi. Amma əcnəbilər üçün superliqa heç də asan çempionat deyil. “Qalatasaray”ın əsas üstünlüyü çempionatı yaxşı tanıyan Okan Buruk kimi məşqçiyə sahib olması və ötənilki heyətini qorumasıdı. Türkiyədə çempion olmaq üçün böyük adlar kifayət etmir. Komanda kimi gülcü olmaq lazımdı. Çempionluq yarışı yenə “Qalatasaray”la “Fənərbaxça” arasında keçəcək. Amma “Beşiktaş”ın bu dəfə çox da geri qalacağını düşünmürəm”.