Əvvəlcədən deyim ki, yazının baş qəhrəmanı Şahin Diniyevdi. Məşqçi karyerasına “Səbail”də davam edən təcrübəli mütəxəssis... Türkiyənin “Ümraniyəspor” klubunda çıxış edən futbolçu Coşqun Diniyev və “dənizçilər”in köməkçi məşqçisi Kərim Diniyevin atası, ölkəmizin seçilən hakimlərindən Ramil Diniyevin əmisi...

Bəli, reallıq odu ki, ölkənin futbol təsərrüfatında Diniyevlər sülaləsi var. Bəs məhz bu mövzuya toxunmağımızın səbəbi nədi? Əlbəttə, yerli mətbuatda ara-sıra müətəxəssisin övladlarıyla bağlı tənqidlərə rast gəlirik. Çünki Türkiyədə legioner həyatı yaşayan Coşqun Diniyev ölkəmizi layiqincə təmsil edə bilmədi. Geridə qalan mövsüm ərzində 30 oyunda forma geyən futbolçu cəmi 3 qol, 2 məhsuldar ötürmə ilə yadda qalıb. Ramil Diniyevin də ədalət təmsilçisi kimi xeyli haqsız qərarlarından və bu üzdən qəzəbli cümlələrə tuş gəldiyindən xəbərdarıq. Kərim Diniyevə gəlincə, onun atasıyla birgə çalışdırdığı komanda hələ ki ciddi uğurla yadda qalmayıb. “Səbail” 2022/23 “futbol ili”ndə premyer-liqadan düşməkdən çətinliklə xilas oldusa, geridə qoyduğumuz mövsümdə rəhbərliyin 6-cı pillə tələbi təmin edilmədi. Lakin Şahin bəyin övladlarından bəhs etməyimə fikir verməyin. Sözümün canı məhz mütəxəssisin özüylə bağlıdı. Onun indiyə qədər hansı klublarda çalışdığını xatırlatmaq yersiz olar. Hər halda, futbol ictimaiyyəti ata Diniyevi yaxından tanıyır. Məşhur cümləsi də yadımızdadı: “Yeganə məşqçiyəm ki, hər yerdən özüm istefa verib çıxıb getmişəm. Görəndə ki alınmır, getmək lazımdı”.
Yuxarıda qeyd etdiyim kimi, “Səbail” mövsümlük hədəfinə çatmadı. Hətta bu üzdən rəhbərliyin büdcəni azaltdığını bilirik. Təbii ki, bu, həm də baş məşqçinin maaşının azalması deməkdi. Maraqlıdı, görəsən, Şahin Diniyev bu şərtlər altında “dənizçilər”i çalışdırmağa davam etməyə necə razılaşdı? Müqavilənin müddətinin uzadılmasına niyə razılıq verdi? Bəllidi ki, kollektivin bundan sonra ciddi iddiası ola bilməz. Şahin Diniyevin sərəncamında isə keyfiyyətli futbolçu qalacağına inanmıram. Hər halda, elə oyunçulara yiyələnə biləcək komandaların sayı az deyil. Qısası, “Səbail”in növbəti mövsüm üçün hədəfi premyer-liqada qalmaq, ən yaxşı halda orta pillələrdən birində qərarlaşmaq olacaq.

Əlbəttə, bu məqsəd uğrunda döyüşməyə, gücünü sınamağa dəyər. Bunun dadına geridə qoyduğumuz “futbol ili”ndə “Kəpəz”in və Adil Şükürovun timsalında baxdıq. Özü də yaxşı mənada. İndiki duruma görə büdcəsi azalan “dənizçilər” maliyyə cəhətdən yenə “Kəpəz”i üstələyir. Bu öz yerində. Lakin durum düşündüyümüz qədər asan deyil. Diniyev sıra ilə aparıcı oyunçularını itirdiyindən yeni komanda formalaşdırılmalıdı. Hətta artıq Ağabala Ramazanovla müqavilə müddəti uzadılmayıb, Adil Nağıyev gedib, Aleksandr Ramalinqom başda olmaqla bir neçə futbolçunun komandadan ayrılacağı haqda xəbərlər yayılıb. Belədə Şahin Diniyevin istədiyi nəticəni ala bilməsi üçün ən azı 6-7 ay vaxt lazım olacaq. Hər halda, özü belə demişdi...
Mənzərə göz önündədi. İndiyə qədər yaşananlarla bağlı səbəb-nəticə uzlaşması da məntiqəuyğundu. Yalnız bir məsələdən başqa! Belədə yenidən bayaqki suala qayıtmağın zamanıdı. Şahin bəy müqavilənin müddətinin uzadılmasına niyə razılıq verdi? Bunu bir neçə səbəblə əlaqələndirib yekun qərarı oxucularımızın öhdəsinə buraxmaq istəyirəm.

Mütəxəssis hədəfə çata bilmədi və bu üzdən müqavilə müddətinin uzadılmamasını öz zəngin karyerasına yaraşdırmadı. Uzun müddətdi işsiz qalan təcrübəli həmkarlarının taleyini yaşamaq istəmədiyindən az maaşa belə “yox” demədi. Nəticədə özünü isbat etmək, uğursuz keçən mövsümlərin, hətta bəlkə də övladlarının “günahını yumaq” məqsədilə özünü “oda atdı”. Digər variant isə Şahin Diniyevin “Səbail” sevgisidi. O, “dənizçilər”in uğurları üçün çalışmaqdan hədsiz zövq alır. Kim bilir, bəlkə də nəinki daha az maaşa, təmənnasız işləməyə də razı olardı...

Bu yerdə amerikalı komediya ustası Ceki Meysonun maraqlı sözü yada düşür: “Pul heç də dünyada ən önəmli şey deyil. Ən önəmlisi sevgidi. Xoşbəxtlikdən mən pulları sevirəm”. Görəsən, Şahin Diniyevin sevgisi onu xoşbəxt edəcəkmi?

KƏNAN BAHADIR