“Adana Dəmirspor” Konfrans Liqasının qrup mərhələsinə vəsiqə qazanmağa yaxın idi. Mən komandaya pley-offdan sonra qayıtdım. Mən heyətdə olsaydım, komanda indi avrokuboklarda oynayırdı. “Syon” kareyramda oynadığım və indiyə qədər gördüyüm ən bərbad klubdu. Çünki prezidentinin bir sözü o biri ilə üst-üstə düşmür. Nə istədiyini özü də bilmir. Bu üzdən ora kim gedir-getsin, karyerası məhv olacaq. Ötən ilin əvvəlində adım yığmaya çağrılan geniş heyətə salınsa da, sonradan Şimali Makedoniya ilə oyuna dəvət almadım. Amma bu, Roberto Mançininin günahı deyildi. Mançinidən özümə qarşı həmişə sevgi hiss etmişəm. Sadəcə, yığmanın başında olarkən seçim etmək çətinləşir. Bəlkə də komandada kimlərsə mənim dönməyimi istəmirdi. Amma yüz faiz əminəm ki, çağrılmamağım Mançininin qərarı deyildi. Ya komandada, ya da rəhbərlik səviyyəsində kimlərsə məni istəmir. Mançininin bura aidiyyatı yoxdu. Səviyyə baxımından hələ də İtaliya yığmasında mənim kimi futbolçu yoxdu. Həvəsdən düşmək niyyətində deyiləm. Düzdü, Şimali Makedoniya ilə oyundan sonra artıq yığmada oynamaq istəmədiyimi dilə gətirmişdim. Amma bu açıqlama yaşadığım üzüntünün nəticəsi idi. Sonradan diqqətli şəkildə hər şeyi təhlil edərək anladım ki, yığma karyeramı bitirmək üçün hələ çox tezdi. Yığmaya dəvət alsam, hətta ehtiyatda qalmaq da mənim üçün problem yaratmayacaq. Çünki hətta son bölümdə də oyuna girsəm, heç kimin məndən daha çox fərq yarada bilməyəcəyinə əminəm. Luçano Spallettinin təyinatını dəstəkləyirəm. O, fikrini və fəlsəfəsini komandaya çatdırmaq baxımından ən uyğun məşqçidi. Mən əslində 16 yaşımda Qana yığmasını seçə bilərdim. Amma İtaliyada oynamaq üçün 18 yaşıma qədər gözləməyə də razı oldum. Hamı kimi mənim də səhvlərim olub. Amma başqalarından daha çox səhvə yol verməmişəm. Sadəcə, adım çıxıb. Bunun necə və nə üçün baş verdiyini də anlamıram”.