“Hər şey qaydasındadı. Müalicə müsbət effekt verir. “Xərçəng” hüceyrələri yavaş-yavaş məhv olur. Bundan başqa, meditasiya və düzgün nəfəs almaq kimi dəstəkləyici proseslər də həyata keçiririk. Onkologiya üzrə professor Yürgen Volf durumumla çox yaxından maraqlanır. Təəssüf ki, “xərçəng” çox hiyləgər xəstəlikdi. Qəfil orqanizmin tam başqa bir yerinə metastaz verə bilir. Bu da insanı məhv edir. Hələ ki tam yaxşı olduğumu deyə bilmərəm. Dünyada “xərçəng”lə bağlı araşdırmalarda ciddi irəliləyiş əldə edilib və yaxın müddətdə yeni üsullardan istifadə oluna bilər. Məqsəd bu xəstəliyi xroniki duruma çevirməmək və onu nəzarət altına almaqdı. Həkimlər ABŞ-da yaşayan oğlumu ziyarət etməyimə icazə verdilər. Amma başıma, bilirsiz, nə gəldi? Bu dəfə də pnevmoniyaya yaxalandım. Az qala koma vəziyyətinə düşmək üzrə idim. Həyat yoldaşım “səni nə qədər çağırsam da, məni eşitmirdin” dedi. Ağrıların öhdəsindən gəlmək üçün kokaindən istifadə etmək istəyirəmmi? Xeyr, istəmirəm. Uyuşdurucu maddələrdən yetərincə istifadə etmişəm və artıq doymuşam. Həkimlərin yazdıqları dərmanlar mənim üçün yetərlidi. Ölüm haqda düşünməməyə çalışıram. Zatən hamımız bir gün öləcəyik. Sadəcə, ölümdən öncə həyatımı ən yaxşı şəkildə yaşamaq istəyirəm. Hətta xəstələnəndən sonra də bəzi təkliflər almışdım. Məsələn, “Brügge” mənə idman direktorluğunu təklif etdi. Balkan ölkələrinin birindən hətta baş məşqçilik təklifi aldım. Amma kimyaterapiyanı davam etdirirəm. İşimə 100 faiz köklənə bilməyəcəm. Mən öyrəşmişəm ki, çalışdığım yerdə adımdan söz etdirim. Bu dəfə isə belə olmayacaqdı. Nagelsmannın Almaniya yığmasının başına gətirilməsi qərarını dəstəkləyirəm. O, hazırda ən yaxşı yerli məşqçilərdən biridi. Klopp, Tuxel və Ranqniklə eyni səviyyədədi. İşinə çox bağlıdı. Məzar daşımın üstündə nə yazılmasını istərdim? “Artıq dincəlir” sözünü də yazmaq olar. Kim bilir, bəlkə də övladlarımın ağlına daha yaxşı bir fikir gəldi”.