"Meydanda ot örtüyü yaxşı vəziyyətdə olmadığından hər iki komandanın futbolçuları ikili mübarizələrdə ehtiyatlı davranırdılar. Baş hakim də buna uyğun oyunun daha da sərtləşməsinə imkan vermir, epizodlara dərhal reaksiya göstərir, xırda folların qeydə alınmasına üstünlük verirdi. Rəqib futbolçular bir-birinə münasibətdə səliqəli davranırdı. Referi də çalışırdı ki, ilk dəqiqələrdən oyunçuları sarı vərəqələrlə cəzalandırmasın. Bəzi anlarda rəsmi xəbərdarlığa ehtiyac duyulsa da, ədalət təmsilçisi futbolçularla şifahi ünsiyyətə, izahata üstünlük verir, onları sakitləşdirirdi. Ancaq matçın sonlarında hakim tez-tez əlini cibinə atmalı oldu. Bunun da səbəbkarı baş hakim özü idi. Vaxtında epizodlara sərt reaksiya göstərilmədiyinə görə futbolçular, əsasən də qonaqlar referinin qərarlarına etiraz bildirirdilər. Hakimlər briqadası qarşılaşmanın birtərəfli keçəcəyini gözlədiyindən, hesabın böyük olacağını düşündüyündən, matça psixoloji cəhətdən tam hazır deyildi. Bu amil bəzi epizodlarda hakimin doğru qərar qəbul etməsinə mane olurdu. Ümumilikdə minimal nəticəyə uyğun gərginliyi artan görüşü referi problemsiz, nəticəyə təsir etmədən sona çatdırdı”.