Bu məmləkətdə daha heç nə məni təəccübləndirmir.

Milli dünən Estoniya ilə məğlubiyyətə bərabər heç-heçə etdi deyib, Canni De Byazinin ünvanına işıq üz görməyən, çoxmərtəbəli söyüş və qarğış edənləri bu saata qədər başa düşə bilmirəm. Nə olub, dostlar? Niyə əsəbləşmisiz, nədən və ya kimdən küsürsüz? Bir ölkədə ki, sifarişlə yemək gətirən motosikletçilər mənzilbaşına təcili tibbi yardımdan tez çatırsa, nənələr nəvələrini lay-lay əvəzinə tik-tokdakı videolarla yatizdırırsa, valideyn müəllimin qulağına sırğa taxırsa, axund din pərdəsi altında xarici kəşfiyyata işləyirsə, polis gəncə narkotik satdırısa De Byazinin də estonlarla matçdan sonra “son dəqiqədəki epizod qol olsaydı, bəxtimiz gətirsəydi, oyunu uda bilərdik”deməyə haqqı çatır. Biz buna layiqik, biz bu sözləri haqq edirik. Bəlkə də “biz” yazmaqla bir az başımdan yuxarı danışdım. Ola bilsin, aranızda kimsə “sən öz adından danış, məni bura qatma” deyib məni qınayacaq. Ancaq yəqin ki, “bizi bu italyanın nağıllarına inanmağa məcbur ediblər”sözlərimə heç kim irad bildirməyəcək, narazılıq etməyəcək. Bəli, özünü ölkə futbolunun başbilənləri kimi ictimiayyətə sırıyan, həyatını “ləbbəyek” üzərində quran İcraiyyə Komitəsinin üzvləri sayəsində 3 ilə yaxındı ki, italyanın sərsəm açıqlamalarını dinləməyə məcburuq. Dünən, Bakı, Sumqayıt, Azərbaycan və nəhayət, bütün dünya gördü ki, əsəbdən adını da xatırlamadığım (internetdən baxmağa da həvəsim olmadı) isveçli mütəxəssisn çalışdırdığı kollektiv bir qədər dəqiq olsaydı, matçın taleyini ilk hissədə həll edə bilərdi. Ancaq bu italyan yenə deyirəm, məğlubiyyətə bərabər heç-heçədən sonra bəxtdən gileyləndi, oyunu udmaqdan dəm vurdu. Vallah, billah iyunun 16-da bir 67 yaşını qeyd edən, AFFA prezidenti Rövnəq Abdullayevdən təbrik alan italyan qocalıb deyə yaddaşıni da itirib. Bir tərəfdən deyir ki, son dəqiqədə bəxtimiz gətirmədi, ardınca da “ilk yarıda onlar bizdən çox yaxşı oynadılar, iki qol da vura bilərdilər” söyləyir. Dünən gecədən bir sual barədə düşünürəm. “Dalğa Arena”da estonların bəxti gətirmədi, yoxsa bizim? Bəxt fortunası Xəzərin sahilində böyüyən uşaqların üzünə güldü, ya Baltik dənizinin ətrafında yaşayanların? Yəqin ki, 82 yaşlı İK üzvü Kazbek Tuayev çar Nikolayın vaxtından rəhbərlik etdiyi məktəbdən uzaqlaşdırlandan sonra boş vaxt çoxdu. Kazbek müəllim, xahiş edirəm, rus dilində olsa da, sualımı cavablandırın.

Kazbek müəllim sualıma cavab hazırlamaqla məşğul olsun, mən italyanın daha bir diqqətçəkən, fizik və riyaziyyatçıları çaş-baş salan, dünyanın aparıcı elm ocaqlarına yeni araşdırma mövzusu verən daha bir açıqlamasına diqqət ayırmaq istəyirəm. Millinin çalışdırıcısı“Bizdə mövsüm qutarıb, çox oyunçular yorğundu. Amma fasilədən sonra yaxşı oynadıq və qələbəyə layiq idik” söyləyib. Bəxtlə bağlı sualımı Kazbek bəyə ünvanlamışdım. Bu məsələyə də Elmar Məmmədyarovun açıqlama verməsini istəyirəm. Qoy hörmətli, sabiq nazir mənim kimi avamlara izah etsin ki, yorğun futbolçu ikinci yarıda necə yaxşı oynaya bilər? Bəlkə burda nəsə biz bilmədiyiz, anlamadığımız kodlaşdırılmış sözlər var. Hər halda Məmmədyarovun diplomitik fəaliyyətdə təcrübəsi çoxdu, o da vaxtilə bu cür açıqlamalarla bizi dərin düşüncələrə qərq edirdi. Elmar müəllim də məsləhət bildiyi gündə sualıma cavab verə bilər.
İK-nın adını çəkmədiyim digər üzvləri, sözüm sizədi. Bu dəfə Kazbek və Elmar müəllimə suallarımı ünvanladım. Sizə növbə çatmasını istəmirsizsə, cənab Canni de Byazini vaxtında İtaliyaya yola salın. Sizi əmin edirəm ki, Belçika ilə oyundan sonra sizi daha ağır və çətin suallar gözləyir.

RƏŞAD