Antonio Konte oyunöncəsi mətbuat konfransında “Napoli”nin əfsanəsi Maradonanın vəfatının 5-ci ildönümü olduğunu xatırlatmaqla əslində bu matç ətrafındakı psixoloji ab-havanı müəyyənləşdirmişdi.

“Qarabağ” camiəsi – baş məşqçisi, azarkeşi, futbolçusu isə bu gərginliyə tab gətirməliydi. Amma gətirdimi?

54725 yerlik stadiona 32019 azarkeşin gəlməsi, onlardan da ən azı mininin azərbaycanlı olması müəyyən mənada “Qarabağ” üçün üstünlük idi. Hər halda, dolu və yarımçıq dolu tribunalar qarşısında oynamağın fərqi var. Azərbaycanlı azarkeşlər yetərincə fəal idi, 44-cü dəqiqədə “Şəhidlər ölməz, vətən bölünməz” şüarını qışqırdılar, bəzi anlarda “Qarabağ” və “Koxalski” sədaları da eşidilirdi. Amma Avropanın mərkəzində “Qarabağ” adına 2480 azarkeş tapa bilmiriksə, buna yalnız təəssüflənmək lazımdı.

Neapol üçün daimi yağışlar xarakterik haldı. Biz komandalara avantaj və dezavantaj qazandıran məqamlardan danışırıqsa, bunu da unutmamalıyıq. Məncə, xüsusən 2-ci hissənin ab-havasını müəyyənləşdirən hadisələrdən biri də Medianın qəfil zədəsi idi. Onsuz da güclü rəqiblə mübarizə aparmaqda çətinlik çəkən “Qarabağ”ın oyunçularını bu hadisə daha da gərginləşdirdi, sanki onlar özünü köməksiz hiss etməyə başladı.

Penalti epizoduna görə günahı Pedro Bikalyoda görən Marko Yankoviçin elə meydandaca onunla hesablaşmağa çalışması, final fitindən sonra isə Mateus Silvaya iradlar bildirməsi heç də xoş görüntü deyildi. Elə Skott Maktomineyin oyundan sonra onunla görüşmək istəyən Koxalskinin əlini göydə qoyması, üzünü çevirib getməsi də oyunun ümumi ab-havasına yaraşmadı. Axı Neapolla Bakı 1972-ci ildən bəri qardaşlaşmış şəhərdi. Oyunöncəsi tədbirlər zamanı da bu qardaşlığın qoxusu duyulurdu.

Oyundan əvvəl klub təmsilçiləri üçün təşkil olunan rəsmi naharda “Napoli”nin vitse-prezidentu Edoardo De Laurentis “Qarabağ”ın ünvanına tərif yağdırdı. “Qarabağ”ın prezidenti Tahir Gözəllə Azərbaycanın İtaliyadakı səfiri Rəşad Aslanovun da iştirak etdiyi görüş səmimi atmosferdə keçdi.

Yeri gəlmişkən, oyunu izləyənlər arasında xarici işlər naziri Ceyhun Bayramov da var idi. İtaliyada rəsmi səfərdə olan nazir stadiona baş çəkməyi də özünə borc bilmişdi. O, hətta oyundan sonra Tahir bəylə birlikdə paltardəyişmə otağına baş çəkdi, uduzan futbolçulara ürək-dirək verdi. Bir sözlə, çərçənbə axşamı Azərbaycan, “Qarabağ” adına hər şey yaxşı idi. Bircə o məğlubiyyət olmasaydı...

ORXAN