Sərlövhəyə görə məni qınamağa tələsənlər, sən Allah, nəfəsinizi dərin. Niyə belə düşündüyümü anlayacaqsız.

Sonuncu dəfə avqustun 22-də “Kayzerslautern”in heyətində görünən Mahir Emrelini həmin gündən bəri görən olmayıb. Yox-yox, salamatlıqdı, Mahir həyatdadı, yaşayır, bu müddətdə iki oyunda milli forma da geyib. Ancaq Torsten Liberknext iki ayağını bir başmağa dirəyib, həmvətənimizi nəinki meydanda, heç ehtiyat oyunçular skamyasında da görmək istəmir. Bu müddətdə klubda hətta Mahir mövzusunda iclaslar da keçirilib, baş məşqçini qınayanlar da var, futbolçunu qınayanlar da. Son günlər durum bir qədər dəyişib. “Kayzerslautern”in ön xəttində çıxış edən bəzi futbolçular zədəlidi, baş məşqçinin, nəhayət, “daşı ətəyindən tökəcəyi”, həmvətənimizə forma şansı verəcəyi gözlənilirdi. Amma adam nə etdi? İndi nə etdiyini deyəcəm, oxuyun, sonra da özünüzü Liberknextin və “Kayzerslautern” camiəsinin yerinə qoyun.

“Qırmızı iblislər” bazar günü evdə Mahirin sabiq komandası “Nürnberq”lə qarşılaşdı. Meydan sahibləri 45-ci dəqiqədə önə çıxsalar da, qonaqlar 90+3-cü dəqiqədəki penalti qolu ilə hesabı bərabərləşdirdilər. Qələbə ilə bir pillə də irəliləyə biləcək, heç-heçəyə görə hədsiz məyus olan komandanın düşərgəsindəki ab-havanı göz önünə gətirin. İndi də Mahirin “instaqram” hesabında rəqibin bərabərlik qolunun videosunun altında “bəyənmə” düyməsini basmasını. Belə rəzalətə kim dözər? Alman olmur, faşist olsun, faşist olmur, yəhudi və ya erməni olsun – kim dözər, kim???

Mahir “Kayzerslauetern”dən ayrılmaq, həm də hörmətsiz şəkildə ayrılmaq üçün əlindən gələni edir. Bunu artıq peşəkara, peşəkarlığa yaraşmayan davranış kimi səciyyələndirə bilərəm. Adam, sadəcə, özü-özünə qəbir qazır! Yazıqlar olsun!

ORXAN