“Bu hadisə həm mənə, həm də ailəmə çox pis təsir göstərdi. Fikrimcə, həyatımda intihara ən yaxın olduğum an məhz həmin dönəm idi. Ciddi şəkildə bu barədə düşünərək hər şeyə son qoymaq istəyirdim. Axı hakimlikdən kənarlaşdırılsaydım, nə edəcəkdim? Telefonuma “Skay Sports”dan gələn bir bildirişi gözəl xatırlayıram. Orda “Mark Klattenburq ”Çelsi”nin iki futbolçusuna qarşı irqçiliyə yol verməkdə günahlandırılır” sözləri yazılmışdı. Yenicə qızım dünyaya göz açmışdı. Həmin vaxt cəmi 6 aylıq idi. O matçdan sonra həyatımın ən çətin 12 saatını keçirdim. Gecə gözümə yuxu getmədi. Ümumiyyətlə, çarpayıma uzanmadım. Oyunda başverənləri və futbolçularla yaşadığım bütün dialoqları təhlil etməyə çalışırdım. Əsəbi halda ağzımdan irqçilik hesab oluna biləcək bir söz çıxıb-çıxmadığını xatırlamaq istəyirdim. Bunu edə biləcəyimi ağlıma gətirməyin özü belə çox çətin idi. Ətraf mühit tərəfindən irqçi hesab olunan insan heç vaxt iş tapa bilmir. Mən də düşünürdüm ki, idman həyatım bitdi və artıq heç bir iş tapa bilməyəcəm. Bu hadisəni yalnız “Çelsi” tələb olunan sübutları təqdim edə bilməyəndən sonra yavaş-yavaş beynimdən çıxarmağa başladım”.