“Əslində sonradan həmin ifadəyə aydınlıq gətirmişəm. Bunun doğru bir cümlə olmadığını etiraf edirəm. Amma məna baxımından hələ də eyni düşüncədəyəm. Yəni Türkiyə futbolu bu işdə özünü sübut etmiş, dünyanı görmüş, həyatını futbola həsr etmiş insanların təcrübəsindən faydalanmalıdı. Biz də insanıq və bəzən yanlış ifadə işlədə bilirik. Biz işlədiyimiz dönəmdə heç kimə yaraya bilmədik. Şirin dilli olmağa çalışdıq, alınmadı. Səssiz qalmağa çalışdıq, alınmadı. Aqressiv olmaq istədik, heç alınmadı. Özümüz də bu işə məəttəl qaldıq. Axı kimə nə pislik etmişik? Ölkəmizdə uğurlu olmağın, uğur qazanmağın meyarları nədi? Millətlər Liqasında C-dən B-yə yüksəldik. AÇ-2024-ün seçmə mərhələsini lider tamamladıq. Final mərhələsində ölkəmizi həyəcanlandırdıq. Allah üzümüzə gülsə, yarımfinala da yüksələ bilərdik. Turnirdə 50 oyun var idi. Biz 47-ci oyunda mübarizəni dayandırdıq. “7 oyunluq hekayə yaza bilərik” dedikdə buna ürəkdən inanmışdım. Yığmanın uğuru mənim yox, bu ölkənin uğurudu. Mən heç vaxt həddimi aşaraq başqa cür deyə bilmərəm. Bu, həm də klublarımızın uğurudu. Çünki futbolçular ilboyu öz klublarında hazırlıq keçirlər. Bəzi klub prezidentlərinə zəng vuraraq minnətdarlığımı bildirdim. Bəzilərinə zəng çatmadı. Bəzilərinə isə bilərəkdən zəng vurmadım. Çünki buna layiq deyildilər. Bir türk vətəndaşı olaraq, mən də haqsızlığa uğradığımı düşünürəm. Hamısının canı sağ olsun”.