Azərbaycanlı azarkeş yığmanı görmək istəmir: kimdi günahkar?
Uzun illərdi rəqiblərini Bakı Olimpiya Stadionunda, “Dalğa Arena”da və ya “Bakcell Arena”da qəbul edən yığmamız oktyabrın 16-da ölkənin futbol məbədinə qayıtdı.
Eynilə holland rəssam Rembrandtın “Azmış oğulun qayıtması” tablosunda olduğu kimi, bu dəfə də oğul öz evinə böyük ümidlərlə qayıtmışdı. Lakin məlum oldu ki, artıq azarkeşlər bu övlada ögey gözüylə baxırlar. Hərçənd milli bir neçə gün əvvəl Estoniya səfərindən inamlı qələbə ilə qayıtmışdı, “doğma divarlar” arasında bizə daha baxımlı oyun vəd edirdi, üstəlik hələ qrupda 3-cü yeri tutmaq şansımız da davam edirdi. Hətta bu oyunun biletləri 10 gün əvvəldən satışa çıxarılmışdı. Bəs sonda stadiona cəmi 4446 azarkeşin gəlməsinin günahkarı kimdi? Bu rəqəm Azərbaycan futbolu, yığması adına biabırçılıq deyilmi?
Eynilə “Qarabağ”ın oyunlarını tribunalardan izləyən azarkeş sayının azalması məsələsində olduğu kimi, bu dəfə də əvvəlcə bilet qiymətlərini sorğuladıq. Görünən odu ki, hər təbəqənin cibinə uyğun qiymətlər var. 5, 10, 15 manatlıq biletdən alıb şəhərin mərkəzinə yaxın yerləşən “Tofiq Bəhramov”a gəlmək nə dərəcədə çətindi? Bunu ancaq laqeydlik adlandırmaq olar. Yenə də birbaşa azarkeşləri günahlandırmaq ədalətsizlikdi. Nəzərə almaq lazımdı ki, indiyə qədər millimizi stadionda dəstəkləməyə gələn azarkeşlər birmənalı şəkildə yığma ətrafındaı idarəçilikdən narazıdı. AFFA-nın bir neçə yarıtmaz əcnəbiyə, indi də israrla Canli de Byaziyə şans verməsi, onun da öz növbəsində azarkeşləri narazı salan futbolçu seçimləri mövcud laqeydliyi şərtləndirən səbəblərdəndi. Estoniya səfərində yerli azarkeşlərin milli komandaya mənfi münasibətinin şahidi olduq. Hətta bəzi epizodlarda öz oyunçularını fitə də basırdılar. Biz hələ bu mərhələyə çatmamışıq. AFFA indi futbolumuzu bu son mərhələdən xilas etmək üçün tədbirlər görməlidi.
İnsaf naminə demək lazımdı ki, milli komanda son bir neçə oyunda inamlı oyun göstərməyi bacarıb. Hiss olunur ki, oyunçular azarkeşləri sevindirmək üçün əlindən gələni etməyə çalışır. Əslində bu qarşılaşmalarda De Byazinin qəribə taktiki gedişləri daha gözə çarpdı. Futbolçular da taktikadan kənara çıxmadan məhdud çərçivə daxilində bacardıqlarını elədilər. “Milli Holigans” fanklubunun üzvü, fəal azarkeş Araz Şükürlü də bizlə eyni fikirdədi:
“Bizim fanklub təxminən 300 nəfərlə tribunalarda yerini almışdı. Milli normal çıxış elədi, Toral Bayramovun son dəqiqələrdə qaçırdığı qol imkanı hamı kimi, bizi də təəssüfləndirdi. Düşünmürəm ki, azarkeş azlığı yığmanın göstərdiyi oyundan qaynaqlanır. Məsələ burasındadı ki, oyun iş gününə təsadüf etdiyindən, bir çoxları stadiona vaxtında çata bilməyəcəyini düşünüb, qarşılaşmanı evdən izləməyi üstün tutmuşdu. Stadiona gələn cavanların sayının da çox olduğunu nəzərə alsaq, universitetlərdə dərs gününün olması tribunaların boş qalmasının səbəblərindən oldu. Biz özümüz normalda 300 nəfərdən çox oluruq, lakin dediyim kimi, üzvlərimizin həmin gün işlərinin olması azlıqla kifayətlənməyimizə gətirib çıxardı”.
İstənilən halda, bütün bu səbəblər bizi qane eləmir. İnsanların yığmaya yenidən doğma gözü ilə baxması üçün AFFA da müəyyən tədbirlər görməlidi. Nə qədər tənqid olunsa da, bir vaxtlar Elxan Məmmədovun “Niyə də yox?!” şüarı çoxlarını ümidləndirmişdi. Məşhur bir filmdə deyildiyi kimi:
“Ümid yaxşı bir şeydi, bəlkə də ən yaxşısı...”
ADİL NƏHMƏTLİ
Digər xəbərlər
