“Dünənki heç-heçəyə sevinənləri görmək bizim üçün təəccüblü oldu. Elə bil ki, qrupdan çıxmışıq... Unutmayaq ki, qarşımızda ölkəsi müharibə şəraitində olan, hava məkanı bağlı, yüz minlərlə vətəndaşı didərgin düşmüş Ukrayna var idi. Amma futbol baxımından Ukrayna hələ də güclü komandadı. Millimiz iki il əvvəl İsveçi 3:0 məğlub etmişdi. İndi belə rəqibdən alınan xalın “qələbə” kimi təqdim olunması çox acınacaqlıdı. Əlbəttə, bəzi insanlar deyəcək ki, komanda mübarizə apardı. Amma biz azarkeşlər üçün “mübarizə” anlayışı futbol oynamaqla qarışdırılmamalıdı. Biz meydanda futbol görmədik. Komanda, sadəcə, özünəməxsus dağıdıcı anti-futbolunu oynadı və bəxtə düşən penalti epizodu sayəsində xal qazandı. Penalti olmasa, Allah bilir, 90 dəqiqə ərzində o top necə irəli gedəcəkdi... Çox təəssüf ki, bu reallıqdı...”

“Ayxan müəllimə bir növ təbrik düşür. Çünki o, komandanı zorla “futbol oynamağa” məcbur edən əcnəbi məşqçilərin səhvlərindən çıxarıb, “fabrika ayarlarına” – anti-futbola qaytardı. Amma bunun özü də acı həqiqəti göstərir: bu komanda futbol oynamağı bacarmır. Bizim problemimiz budu. Hücum bacarığı, yaradıcılıq, sistem yoxdu. Biz hələ də 2000-ci illərin tipik Azərbaycan futbolunu izləyirik. Qələbəsizlik seriyası artıq 12 oyuna çatıb. Bu, sadəcə, bir rəqəm deyil. Bu seriya azarkeşin inamını, futbol sevgisini, stadiona gəlmək istəyini öldürən amildi. AFFA doğrudan da “reset atmaq” istəyirsə, bunu açıq şəkildə ictimaiyyətə bəyan etməlidi. Çıxıb deməlidi ki, biz sıfırdan başlayırıq, bizə 8 il vaxt verin, nəticəni görəcəksiz. Ancaq bu yolla insanlar yenidən inana bilər. Əks halda, bu gün, sadəcə, ictimaiyyətin əsəblərini sakitləşdirmək üçün Ayxan müəllimdən istifadə olunacaq, nəticə alınmadıqda isə “yerli məşqçidi” deyib ilk qurban kimi onu göndərəcəklər. Halbuki məsələ təkcə məşqçidə deyil, futbol sistemindədi. Milli komanda yalnız aşağı yaş qruplarından düzgün təməl qurulduqda, yerli liqada futbolçular real rəqabət gördükdə və peşəkarlıq sistemi işlədikdə irəli gedə bilər. Biz - azarkeşlər 30 ildi yalançı vədlərlə aldadılırıq. Bu illər boşa gedib. Bizim zamanımız, enerjimiz, sevgimiz və ən əsası, inamımız tükənib. İndi vaxtdı ki, dürüst danışsınlar, açıq hesabat versinlər və real islahatlara başlasınlar. Yoxsa bu xal da, bu “mübarizə” də, bu nəticə də, sadəcə, saxta vədlərdən başqa bir şey deyil”.