Bu gün Azərbaycan futbolu üçün yeni avrokubok mövsümü start götürür. Birinci olmaq “Sabah”ın qismətinə düşüb. Masazır təmsilçisi Avropa Liqasının 1-ci təsnifat mərhələsinin ilk oyununda Sloveniya “Selye”sini qəbul edəcək.

Bəli, rəqibin adı səslənən kimi ağlımıza dərhal bu ilin apreli gəlir. “Selye” həmin vaxt bütün Avropanı təəccübləndirməyi bacarmışdı. Konfrans Liqasında 1/4 finala qədər irəliləyən Sloveniya təmsilçisi adını “Çelsi”, “Fiorentina” kimi tanınmış klublarla bir sıraya yazdırmağı bacarmışdı.

Elə onların yarımfinala gedən yolunu da məhz “bənövşəyilər” kəsmişdi. İtaliya təmsilçisi “Fiorentina” iki oyunun yalnız birində qələbə qazanmaqla “Selye”ni yolundan kənarlaşdırdı. Amma bu nəticələrdə belə bizim təsəlli tapmağımız üçün bir məqam var. Həmin məqam da ondan ibarətdi ki, Florensiya təmsilçisi Sloveniyada keçirilən oyunda qələbə qazanmaqla cütün taleyini həll etmək yolunda önəmli addım atmış, işi böyük ölçüdə həll etmişdi. Ona görə də cavab görüşündəki heç-heçə də italyanların sevinməsinə əngəl olmadı.

Ümumiyyətlə, hər mövsümə fərqli yanaşmaq zəruridi. Dəfələrlə olub ki, bir mövsüm uğurlu çıxış edən hansısa komanda növbəti mövsümdə bu uğura heç yaxın da düşə bilməyib. Bunun isə müxtəlif səbəbləri olur. Xüsusən də özünü yaxşı tərəfdən göstərməyi bacaran aparıcı futbolçuların daha sərfəli təkliflər alması, buna görə də komandasını dəyişməsi heyəti zəiflədir. Yaxud da futbolçuların maksimumu deyilən anlayış yada düşür. “Selye” kimi komandalarda belə hallar özünü daha çox göstərir. Bir mövsümdə komanda son gücünü toplayır, “boyundan yuxarı tullanmağı” bacarır. Bundan sonra isə uğurun davamını gətirmək mümkün olmur. Ən azı ona görə ki, heyətdəki futbolçular öz maksimumunu ortaya qoyur, növbəti dəfə isə bunu həyata keçirə bilmirlər. Ona görə də elə dünya futbolunda qütbləşmə yaranır, ortababların oyununda sabitlik çatışmır. Yəni “Selye”nin adının ağırlığından qorxmağa, rəqibin ötən ilin aprelindəki qədər güclü olmasından çəkinməyə dəyməz. Ən azı ona görə ki, yeni mövsüm başlamayıb, futbolçular öz ideal formalarından çox uzaqdılar.

Bəli, orası da var ki, “Sabah”ın özünün də hansı vəziyyətdə olduğunu bilmirik. Bizi daha çox narahat edən məqam budu. Zamanla komanda relsə düşəcək, yeni baş məşqçi Valdas Dambrauskas oyun fəlsəfəsini oyunçulara aşılayacaq. İndi onun bunu bacarması o qədər də inandırıcı deyil. Çünki təyinatı yeni rəsmiləşib, “Sabah” litvalı baş məşqçinin rəhbərliyi altında heç bir rəsmi oyun keçirməyib. Yoxlama oyunlarına əsasən fikir yürütmək isə bir az çətindi. Bəlkə də elə bu məqama görə “Sabah” rəqibi üçün də “sirli qutu” sayılacaq, onlar Masazır təmsilçisinin gücündən, hansısa sürprizə qadir olmasından ehtiyat edəcəklər. Bu mənada doğma meydan amilindən lazımınca yararlanıb, səfərə sərfəli nəticəylə yollanmaq fürsəti əldən verilməməlidi. Mətbuat konfransında Dambrauskas azarkeşlərə yaxşı və məhsuldar oyun vədi verib. Yeni baş məşqçi vədini həm də yaxşı nəticəylə həyata keçirə bilsə, bizim üçün ikiqat bayram sayılacaq.

“Sabah”ı sevindirəcək daha bir detal var. Qazaxıstan təmsilçisi “Kayrat” səfərdə Sloveniya çempionu “Olimpiya”ya uduzmadı. Hesabı açan qazaxlar qələbəni əldən versələr də, evə yaxşı nəticəylə dönməyi bacarıblar. 1:1 hesabıyla bitən qarşılaşma şansların hələ də bərabər olduğundan xəbər verir. Yəqin razılaşarsız ki, Lyubliyana təmsilçisi “Olimpiya” həm büdcəsinə, həm də iddialarına görə “Selye”ni xeyli qabaqlayır. Elə ötən mövsümün yekun turnir cədvəli də bundan xəbər verir. “Selye” çempion “Olimpiya”dan düz 13 xal geri qalaraq 4-cü yeri tutub. Deməli, “Kayrat”ın rəqibi “Sabah”ın rəqibindən sözün bütün mənalarında güclü olub. Qazaxıstan çempionu səfərdə məğlub olmamaqla “Sabah” üçün əla motivasiya yaradıb. Biz nə üçün doğma meydanda “Selye”dən çəkinməliyik?! Sloveniya klubları heç də keçilməz deyil, ona görə də uğura inanmaq və bunun üçün sona qədər döyüşmək lazımdı. Ümid edirəm ki, “Kayrat”ın məhsuldar heç-heçəsi “Sabah”ı ürəkləndirəcək və təmsilçimiz bu axşam azarkeşlərini sevindirməyi bacaracaq.

AMAL