“Danışıqlar tam istədiyimiz kimi getmir. Oyunçular daha yaxşı təklif gözləyir. İşimiz asan deyil”.

“Qarabağ” bu məsələyə həmişə həssas yanaşıb. Qurban müəllim çalışır ki, futbolçu seçimində yanılmasın. Bəli, qış fasiləsində buna nail olmaq çox çətin olur. Amma yayda az hallarda da olsa, şans var. “Qarabağ” son vaxtlar yaxşı, keyfiyyətli futbolçular transfer edə bilib. Sadəcə, bu oyunçular bahadı. Yəni şərtlərlə gah zədəsini bərpa etmək üçün vaxta ehtiyac olduğundan razılaşırlar, ya da formada olmadıqları üçün. Bu futbolçular bir müddət sonra komandaya uyğunlaşa bilir. Nadir hallarda olub ki, “Qarabağ”da yeni oyunçu qısa vaxtda özünü yaxşı tərəfdən göstərsin. Ağdam təmsilçisinin üslubu belədi. Ümumiyyətlə, hazırda komandada gəncləşdirmə prosesi gedir. Bəzi legionerlərlə yolları ayırıblar. Hiss olunur ki, “Qarabağ” tələsmir. Onsuz da kollektivin Çempionlar Liqasının 3-cü təsnifat mərhələsinə vəsiqə qazanması çətin olmayacaq. Lakin növbəti mərhələlərə qədər heyəti daha da gücləndirmək vacibdi. Digər komandalara gəlincə, çempionatımızın reytinqindən, meydançaların durumundan çox şey asılıdı. Sirr deyil ki, ölkəmizdə futbolun durumu ürəkaçan deyil. Ot örtüklərinin əksəriyyəti sünidi. Əlbəttə, legioner bu məqamlara, eləcə də infrastrukrun səviyyəsinə, klubun fəaliyyətinə, komandanın avrokuboklarda nə dərəcədə uğurlu olduğuna diqqət yetirir. Bu üzdən klublarımız keyfiyyətli futbolçuları cəlb etməkdə çətinlik çəkir. Həmçinin legionerlərin sayının çox olması maliyyə baxımından kollektivlərə mənfi təsir edir. Ona görə düzgün seçim etməlidilər. Necə deyərlər, az olsun, amma keyfiyyətli olsun”.

“Bildiyimə görə, klublarımız, xüsusilə, “Araz-Naxçıvan” heyətini sürətlə gücləndirmək istəyir. Avrokuboklarda uğur qazanmaq üçün bu prosesin səhvsiz həyata keçirilməsi vacibdi. “Qarabağ”la bağlı durum isə bir qədər fərqlidi. Bu klubu hamı tanıyır. Bura hamı gəlmək istəyir. Ancaq ucuz qiymətlə razılaşmırlar. Çünki komandanın avrokuboklarda hansısa qrup mərhələsində çıxış edəcəyinə əmindilər. Əlbəttə, belədə həmin futbolçunun qiyməti artır. Həmçinin zamanla klubların imkanı artıb. Əvvəllər skaut bölməsi 3-5 oyunçu haqda araşdırma aparırdısa, bu gün say daha çoxdu. Seçimlər artırsa, görülən işlər də artır. Bu üzdən Qurban Qurbanovu başa düşmək olar. “Qarabağ”ın doğru transfer etməsi çox çətindi. Digər komandalara gəlincə, onlar menecerlərlə düzgün iş qurmalıdı. Bəzi klubların əməkdaşlarıyla danışanda bildirir ki, “transfer pəncərəsi” dövründə minə yaxın futbolçuya baxıblar. Əslində belə olmalı deyil. Klub özü azı 6 ay əvvəldən axtarış edəcəyi mövqelər üzrə siyahı hazırlamalı, lazım olan futbolçuların sayını dəqiqləşdirməli və müəyyən oyunçularla danışıq aparmalıdı. Bundan sonra maliyyə məsələləri nizamlanmalıdı. Ya futbolçunu daha aşağı qiymət üçün razı salmalı, ya da büdcəsini həmin oyunçuya uyğun hala gətirməlidi. Bununla belə, davam edən mövsüm ərzində həmin futbolçu diqqətdə saxlanılmalıdı. Bu halda, baş məşqçi, komandanın oyun tərzi dəyişsə belə, əldə hazır siyahı, müəyyən namizədlər olduğu üçün heyətdə asanlıqla dəyişiklik edə bilirsən. Bizdə bu proseslər düzgün yerinə yetirilmir. Bir də görürsən, qarşısına avrokuboklara vəsiqə qazanmaq vəzifəsi qoyulmayan komanda bunu bacarır və nəticədə məcburi addımlar atılır: büdcə gözlənilmədən artırılır, maliyyə şərtləri uyğun olmayan futbolçular tələsik alınır. Sonradan komanda başa düşür ki, həmin oyunçuya avrokuboklarda çıxış üçün doğru seçim olsa da, də, ölkədaxili turnirlərdə əlavə yükdü. Qısası, hadisələrin axarı maliyyə xaosuyla nəticələnir. Klubların sözdə yox, təcrübədə özünü yaxşı tərəfdən göstərən, işi bilən, planlar quran, digər ölkələrin bacarıqlı menecerləriylə münasibəti olan idman direktorları olmalıdı. Məsələn, bu gün “Karvan” və “İmişli”nin yeni mövsüm üçün hazırlığı xaotik xarakter daşıyır. Bu klublara xeyli futbolçu təklif olunur. Klublar isə seçim etməyə tələsmir. Məncə, belə komandalar 4 təcrübəli yerli futbolçuyla anlaşmalıdı. Qapıçı, hücumçu, mərkəz müdafiəçisi və vinger mövqelərini isə keyfiyyətli əcnəbilərlə gücləndirilməlidi. İş ondadı ki, Azərbaycana, xüsusən də bölgələrə hər oyunçu gəlmir. Əlbəttə, çoxu öz ölkəsindəki rahat şəraiti qoyub burda çalışmaq istəmir. Gərək həmin legionerləri Bakıda hər cür şəraitlə təmin edəsən. Bu da əlavə xərc deməkdi. Ya da üzdə olmayan futbolçuları həftədə 3-5 gün, məsələn, Yevlaxda yaşamağa razı salmalısan. Yevlaxı pisləmirəm. Özüm də orda – “Karvan”da işləmişəm. Ancaq Azərbaycan reallıqlarını unutmamalıyıq. Sadəcə, əcnəbi futbolçunun asudə vaxtını rahat keçirməsi, istirahət etməsi üçün Yevlaxda nəsə yoxdu. Elə İmişli və Tovuz da bu cəhətdən digər bölgələrdən geri qalır. Belədə legionerlər eyni məbləğ qarşılığında başqa ölkələrdən gələn təklifləri dəyərləndirməyi üstün tutur. Bu məqamları tərəziyə qoyanda bizim klublarımızın uduzması təbii haldı”.