“Qəbələ” Futbol Akademiyasının fəaliyyətini məhdudlaşdırması ölkənin futbol gündəmini bir qədər silkələyib.

Bəli, məhz bir qədər. Danışılacaq, yazılacaq, narazılıq ifadə olunacaq. Vəssalam. Bir müddət sonra da hər şey unudulacaq. Qəbələdəki futbol akademiyası da fəaliyyətini yavaş-yavaş məhdudlaşdırmağında olacaq. Bizim də gözümüz-qulağımız buna öyrəşəcək, bir də görəcəyik ki, “Qəbələ” Futbol Akademiyası tarixin yaddaşına qovuşdu. Bir müddət xatırlanacaq, yetirmələrinin adı çəkiləcək. Ondan sonar unudulub gedəcək.

Necə ki, bir vaxtlar Hafiz Məmmədovun səxavəti sayəsində güclənən, şaxələnən, hətta açılışına ölkə başçısı İlham Əliyevin də dəvət olunduğu “Bakı”nın bazası çoxdan tarixin yaddaşına qovuşub.

Gözümüzün önündə böyük bir futbol infrastrukturu məhv olundu. Onun qurulması üçün nə qədər xərc və əziyyət çəkilmişdi. Xeyrini də bütün Azərbaycan futbolu görürdü. Paytaxtda yaşayan xeyli azyaşlı istedad “Bakı”nın bazasında futbolun sirlərini öyrənir, müxtəlif aşağı yaş qrupları üzrə komandalarda oynayırdı. Onlardan bəziləri indi də premyer-liqa təmsilçilərinin heyətindədi. Hazırda özünə Almaniyada yer eləmək istəyən Mahir Emreli də “Bakı”nın yetirməsi sayılır. “Bakı”nın futbol akademiyası yaşasaydı, indi o mahirlərin sayı xeyli çox olardı, Azərbaycan millisində oynamağa futbolçunu Dağıstandan, İrandan, Ukraynadan çağırmazdılar. Baza yerlə yeksan edildi, yerində yaşayış kompleksi tikildi. İndi də üzü Sumqayıta tərəf gedəndə görürük, ürəyimizdən qara qanlar axır.

Elə “Xəzər Lənkəran” da ölkənin cənubunda Azərbaycan futbolu üçün böyük işlər görməyə çalışırdı. O bölgədə yaşayan xeyli sayda uşaq böyüyəndə “Xəzər Lənkəran”da forma geymək arzusuyla alışıb-yanır, futbolçu olmağa çalışırdı. Dostumuz Hüseyn Cəbrayıloğlu hər dəfə xatirələrini təzələyir, klubun təşkil etdiyi avtobusların bir ucu Astaradan Lerikdən, o biri ucu Masallıdan, Yardımlıdan və Cəlilabaddan uşaqları yığıb Lənkərana gətirməsindən danışır. Deyir ki, cənub bölgəsində yaşayan uşaqlar üçün futbol məşqlərini əlçatan edib, onların böyüyəndə yaxşı futbolçu olması üçün bütün şəraiti yaradıblarmış.

Təəssüf ki, “Xəzər Lənkəran”ın dağılmasıyla böyük bir layihə yarımçıq qaldı. Akademiyanın təzə-təzə üzə çıxmağa başlayan yetirmələri də it-bat oldu. Üzdə qalanlar isə Toral Bayramovla Nəriman Axundzadədi. Kim bilir, “Xəzər Lənkəran”ın akademiyası uzunömürlü olsaydı, indi daha neçə cənublu balası milli komandalarımızda forma geyəcək, klublarımızın heyətini gücləndirəcəkdi...

Təəssüf ki, “Qəbələ” Akademiyası barədə də belə qəmgin notlarla, keçmiş zamanda danışacağımız gün uzaqda deyil. Azərbaycanda futbolçu yetişdirməyə çalışmaq, bu sahəyə pul yatırmaq artıq perspektivsiz məşğuliyyətə çevrilib. Bu da legioner limitinin ləğv olunması ilə bağlıdı. Klublar yerli futbolçuları yetişdirməkdə maraqlı deyillər, əllərində olan 5-10 manatı legionerlərə xərcləyib, günü (mövsümü) yola verməklə məşğuldular.

Bu gün varsa, ye, sabaha Allah kərimdi. Deyirlər ki, limitin ləğvi yerlilərin legionerlərlə rəqabət aparması üçün şərait yaradacaq. Yalandı, dostlar. Limitin ləğvi işbazların qəfil varlanması, olan-qalan uşaq futbolunun məhvidi. Hazırda yerli futbolçuya heç 7-8 min manat maaş təklif edən də yoxdu, əvəzində yararsız əcnəbilərlə ikirəqəmli müqavilələr bağlanılır. Çünki belədə daha çox pul yemək mümkündü. Hər klubun başında bir işbazı oturdublar.

Heç kim uzaq perspektivə pul xərcləmək, azərbaycanlı futbolçuların yetişməsini gözləmək fikrində deyil. Azərbaycanlılara az miqdarda pul təklif edib, açıq-aşkar deyirlər ki, ondan ikiqat artıq maaş alacaq legionerin əvəzedicisi olacaq. Belədə olan-qalan gənclər də futboldan iyrənir, futbolçu olmağın peşmanlığını yaşayır. Artıq akademiyaların da fəaliyyət göstərməsinə ehtiyac yoxdu.

Bu da sizə yalançı rəqabət haqqında rəvayət...