“O matçda həqiqətən də gözəl mübarizə aparıb qalib gəlmişdik. Amma fürsət düşmüşkən, bir söz demək istəyirəm. Futbolsevərlərin məni yalnız o derbidə qapıya keçməyimlə xatırlaması heç xoşuma gəlmir. Belə çıxır ki, “Beşiktaş” üçün necə önəmli qollar vurduğumu unudublar. Düzdü, o matçda qapıya keçdikdən sonra yaxşı qurtarışlar etmişdim. Amma qapıçı kimi xatırlanmaq bir hücum oyunçusu üçün heç də xoş deyil. Mənim yerim qapı deyildi, hücum idi! Türkiyə çempionatını izləyirəm. “Qalatasaray” “Fənərbaxça”nı 3:0 yenməklə çempionluq yarışında önə keçdi. Çox güman, çempion məhz “Qalatasaray” olacaq. Okan Buruk “Beşiktaş”da sabiq komanda yoldaşımdı və onun uğuru məni sevindirir. “İstanbul BŞ”nin başında da önəmli işlərə imza ataraq çempion oldu. Son illərdə Rumıniyadan Türkiyəyə gələn futbolçuların ümidləri doğrultmadığını bilirəm. Rumıniya futbolu hazırda enişdədi. Bizim nəsil indikindən çox güclü idi. Çikıldau ilə Morutsanın “Qalatasaray”da problem yaşayacağını gözləmək olardı. Çünki ilk dəfə legioner həyatı yaşayırdılar və birdən-birə belə böyük kluba gəldilər. Hələ gəncdilər. Bir qədər səbrli olmalıdılar. Amma Morutsan hazırda İtaliyada yaxşı performans sərgiləyir. Məncə, Türkiyəyə qayıtsa, burda da adından söz etdirə bilər. Türkiyədə hakimliklə bağlı yaşananlara münasibət bildirmək istəmirəm. Çünki eyni problem Rumıniya da daxil olmaqla dünyanın hər yerində var. Hakimliklə bağlı narazılıqlar heç vaxt bitməyəcək. Türkiyə karyeramda məni ən çox üzən 2004-cü ildən Mirça Luçeskunun “Beşiktaş”dan ayrılması oldu. Onu buraxmaq səhv addım idi. Çünki çox güclü məşqçi idi. Hətta “Real” və “Barselona”nı çalışdıra biləcək səviyyədə idi. Bəlkə də “Beşiktaş”dan üzülərək ayrıldı. Amma əminəm ki, qalsaydı, çox böyük uğurlar qazanacaqdı. “Beşiktaş”ı təkcə Türkiyədə yox, Avropada da iddialı bir kluba çevirəcəkdi”.