“Mən “Serikspor”a gələnə qədər İlya Sadıqovu tanımırdım. Yalnız Sergey Yurana arxalanaraq təklifi qəbul etdim. Eləcə də bir sıra futbol adamları və həyat yoldaşımla da məsləhətləşdim. Ümumi fikir belə idi ki, eyni hadisə ikinci dəfə təkrarlana bilməz. Yəni Tufan Sadıqovun klubunun bu dəfə də maddi problemlərlə üzləşmək ehtimalı az idi. “Serikspor” artıq rəsmi şəkildə mənə borclu olduğunu etiraf edib. Qarşılıqlı anlaşaraq yollarımızı ayırmışıq. Amma pulu ödəməyiblər. Borc ödənilməsə, FİFA-ya müraciət edəcəm. İlya Sadıqov? Əslində o, normal oğlandı. Kimsə ondan hansısa məsələ ilə bağlı yardım istədikdə həmişə yardım əlini uzatmağa hazır olur. Hiss olunur ki, yaxşı tərbiyə alıb. Halbuki pullu ailələrdə çox vaxt bunun tam əksini görürük. Valideynləri varlı olan uşaqlar, adətən başqa cür tərbiyə alır. Rusiyalı futbolçulara və legionerlərə tez-tez kömək edirdi. İlya yaxşı futbolçudumu? Belə deyim, hamı hər şeyi görür və bilir (gülür). Rusiyalılarla türkiyəlilər arasında əsas fərq nədədi? Dəqiqlikdə. Biz sabahdan danışırıqsa, deməli, həmin hadisə sabah olacaq. 11.00 deyiriksə, deməli, ya 11.00, ya da ondan tez olacaq. Türkiyədə isə “sabah” deyirlərsə, ən yaxşı halda bu hadisə iki gündən sonra olacaq. Və ya 11.00 deyirlərsə, deməli, ən yaxşı halda 11.20-də olacaq. Özü də qeyri-dəqiqlik onlarda pis bir şey kimi qəbul olunmur. Sadəcə, həyat tərzləri belədi”.