Mümkün qələbə “Qarabağ”ın yolunu əməllicə hamarlaşdıracaqdı, biz də artıq növbəti mərhələ ilə bağlı planlar qurmağa başlayacaqdıq.

Söhbət heç də təkcə Azərbaycan çempionunun xalını 9-a çatdırmasından, itkisiz irəliləyən 6 komandadan biri ola biləcəyindən getmir. Məğlubiyyət “Atletik”i də sıradan çıxaracaq, ümidlərini məhz edəcəkdi. Bu gün Quruseta “məhz “Qarabağ” üzərindəki qələbə sayəsində ÇL-lə bağlı ambisiyamızı qoruduq” deyirsə, düz deyir. “Atletik” uduzsaydı, 1 xala malik “Vilyarreal”, “Kopenhagen”, “Olimpiakos”, “Kayrat”, heç xalı olmayan “Benfika” və “Ayaks” kimi “vecsizlər klubu”na qoşulacaqdı.

Olmadı, alınmadı, qələbə nədi, heç 1 xal da qazana bilmədik. Həm komanda şəklində yaxşı oynamadıq, həm də ayrı-ayrı futbolçular potensialından aşağı səviyyədə oynadı. Ya da bəlkə belə demək daha doğru olar: potensiallarına uyğun oynadılar, sadəcə, o potensial La Liqa təmsilçisini “sındırmağa” yetmir. Hər nə isə, “Qarabağ”a müraciətlə məşhur ədibimiz İlyas Əfəndiyevin “Geriyə baxma, qoca” romanının adını xatırlayıb, irəli boylanaq.

Dünənki məğlubiyyətə rəğmən, turnir cədvəlində vəziyyət hələ də “Qarabağ”ın maraqlarına tam uyğundu. İndi oyundan-oyuna prinsipi ilə hərəkət etmək, planlama aparmaq lazımdı. Mümkünsə, doğma tribunaların da dəstəyi ilə “Çelsi”dən xal alaq. Bu mümkün olmasa, PSV önündə rəzalət yaşayan “Napoli”dən xal qoparmağa çalışaq. Allah eləməmiş, hər iki oyunda uduzsaq belə, 6-7-ci turlarda “Ayaks”la “Ayntraxt” Bakıya gəlir. Bu iki komandadan 4 xal almaq “Qarabağ”ı növbəti mərhələyə çox yaxınlaşdıracaq.

Atalarımız deyib ki, hər işdə bir xeyir var. Son məğlubiyyətin xeyri odu ki, iki inamlı qələbənin gətirdiyi ümummilli eyforiyadan qopacağıq, artıq xəyallar və illüziyalar yox, reallıqlar əsasında danışacağıq. Bu gün “böyük beşlik” ölkələrinin təmsilçiləri ilə mübarizə aparmağa çətinlik çəkirik. Bunu bacarmalıyıq, bunu öyrənməliyik, onlar qarşımıza çıxan kimi təntiyirik, topdan can qurtarmağa çalışırıq, əlimiz-ayağımız əsir.

Mən hətta “Qarabağ” və bu komandanın azarkeşləri üçün durumu başqa cür səciyyələndirmək istəyirəm: indi ağrıdan ləzzət almaq, ağrını məmnunluğa çevirmək lazımdı. Qurban Qurbanov və yetirmələri minimum vəzifənin öhdəsindən gəlib, 6 xal var, ÇL-də aşkar autsayder deyilik, bizə, yəni “Qarabağ”a hörmət edirlər, dəyərləndirirlər, Ernesto Valverde – illərin təcrübəsi sənin oyununla bağlı bütün taktiki incəlikləri öyrənir, çarə tapır və belədə vətənə məyus qayıtmalı olursan.

Uzun sözün qısası, onu demək istəyirəm ki, 1:3 nə fəlakətdi, nə də rəzalət, sadəcə, qəzavü-qədərdi, adamı xəyal qırıqlığına salan adi bir məğlubiyyətdi. Təsəvvür edin ki, son turda – cəmi 1 xala ehtiyac duyduğun məqamda 48-ci saniyədə önə çıxıb, sonra uduzursan və kənarda qalırsan. Onun ağrısına dözmək olardı? İndi isə dözək, nikbinliyi itirməyək, “Çelsi”nin Bakıya mümkün qədər zəif heyətlə gəlməsini arzulayaq.

ORXAN