''Siz heç bilirsiz, ümid olmaq nə deməkdi? Amma mən bilirəm. Eyni zamanda doğrulmayan bir ümid olmağın da nə demək olduğunu bilirəm. Futbolun ən böyük israfı mən özüməm. ''İsraf'' kəlməsini sevirəm. Tək necə səsləndiyinə görə yox, həm də həyatımı israf etməkdə maraqlı olduğuma görə. Bəli, çılğın israfçılıq içində özümü çox yaxşı hiss edirəm. Bu ləqəbdən xoşum gəlir. İnsanların israrla iddia və sübut etmək istəməsinə baxmayaraq narkotik maddələrdən istifadə etmirəm. Cinayətkarlıqla məşğul olmuram. Hərçənd ola bilərdim. Gecə klublarını da sevmirəm. Həmişə getdiyim yalnız bir yer var. Məhəlləmizdəki ''Nana'' adlanan köşkü nəzərdə tuturam. Mənimlə görüşmək və ya tanış olmaq istəyən bura gəlsin. Bir gündən bir içirəm. Elə qalan günlərdə də içirəm. Mənim kimi bir insan necə oldu ki, az qala hər gün içmək nöqtəsinə gəldi? Başqalarına izah verməyi sevmirəm. Amma səbəblərdən birini deyə bilərəm. Ona görə içirəm ki, borc içində olan bir ümid kimi yaşamaq çətindi. Mənim yaşımda bu, daha da pisləşir''.