“Ankaragücü” ilə oyunda həm biz, həm də fanatlarımız İkardinin məşhur sevincini görmək istəyirdik. Dəyər verdiyim insanın əhval-ruhiyyəsinin pozulduğunu gördüyüm üçün ona dəstək olmaq istədim. Mən belə anlarda özümü həmin insanın yerinə qoyuram. Əslində bu mövsüm Çempionlar Liqasında həm fərdi cəhətdən, həm də komanda şəklində çox yaxşı oynadığımızı düşünürəm. Təbii ki, son turda “Kopenhagen”ə uduzmağımız və qrupu 3-cü pillədə tamamlamağımız bizi üzdü. Amma bəzi matçlarda, xüsusilə də böyük klublara qarşı çox yaxşı performans sərgilədik. “Bavariya”ya qarşı ev oyununda uzun müddət meydanda ağalıq etdik. Baş məşqçimiz Okan Buruk bu vəzifəyə gəldiyi gündən bəri “Qalatasaray” birləşməyi bacarıb. Komandada çox gözəl ab-hava, ruh var. Fanatlarımız, rəhbərliyimiz, klubun işçiləri və biz mükəmməl şəkildə birləşmişik. Mən bir dəfə doğum günümdə “Qalatasaray”da doğulmamışam, amma burda böyümüşəm” ifadəsini işlətmişdim. Həqiətən də belə oldu. Bura 21 yaşımda gəlmişdim. İndi isə 25 yaşım var. Mən bəlkə də “Qalatasaray” tarixinin ən çətin dönəmində yer almışdım. Bunun nə demək olduğunu bilirəm. Eyni zamanda ötən mövsüm qazanılan gözəl çempionluqda da yer aldım. Bunu da yaşadım. Ona görə də istər fiziki, istərsə də psixoloji cəhətdən ən önəmli şey həvəsdən düşməməkdi. Bu, həm də mənim həyat hekayəmə aiddi. Nə vaxt ki çətinlik yaşadım və yerə yıxıldım, o dəqiqə ayağa qalxa bildim. Çünki qalxmaq məcburiyyətindəydim. Mən karyeram ərzində uğursuz sayıla biləcək bir qərar verdim və superliqadan 3-cü liqaya getdim. Anna oynadım və bura daha güclü şəkildə döndüm. Hansı liqada olur-olsun, futbolçu üçün oynamaq çox vacibdi”.