“1992-ci ildən danışırıqsa, həmin il bizim üçün tarixi alınmışdı. Komandamızda ulduz futbolçu yox idi. Kollektiv oyun nümayiş etdirərək gücümüzü göstərməyə çalışırdıq. Kubok qazanmağa layiq komanda idik”.

“Sponsorumuz olan evtikmə kombinatının rəhbəri oyundan iki gün əvvəl keçirilən iclasda bizə yaxşı vəd verdi. Bildirdi ki, kuboku qazanacağınız təqdirdə komandanın üzvlərindən birinə ikiotaqlı ev, digərlərinə pul mükafatı verəcək. Kubokda hər mərhələ keçdikcə pul mükafatı alırdıq. 1/4 finalda rəqibimiz “Neftçi” idi. Futbolçularıma demişdim ki, “Neftçi”ni keçəcəyiksə, deməli, kuboku özümüz qazanacağıq. 2:1 hesabla qalib gələrək yarımfinala vəsiqə qazandıq. Burada rəqib “Neftçi” ilə bərabər gücə sahib olan “Xəzər” (Sumqayıt) idi. Oyunsonrası penaltilər seriyasında qalib olduq və finala çıxdıq. Finalda “Kür” (Mingəçevir) komandasını məğlub edərək şərəfli tarix yazdıq”.

“1992-ci il həm də ölkədə müharibə vəziyyəti idi. Komandalar bir-birinə anlayışla yanaşırdılar və kömək edirdilər. Kuboku qazandıqdan bir müddət sonra Tovuza oyuna getmişdik. Bizi təntənəli şəkildə, gül dəstələri ilə qarşıladılar. Unudulmaz hisslər idi. Bəzi oyunçularımızı itirdiyimizə görə məyus idik. Ancaq adımızı tarixə yazdırdığımıza görə mövsüm yaddaqalan alındı. Hər il kubokun finalı keçiriləndə şərhçilər “İnşaatçı”nın adını çəkəndə kövrək hiss edirəm. O komanda indi mövcud olmasa da, qəlbimizdə hələ də yaşayır”