Dəqiqələri, saatları iplə dartırıq, bircə bu gün bitsəydi, bircə yeni gün başlasaydı, bircə komandalar “Bəhramov”un yaşıl meydanına çıxsaydı... Bircə... Bircə...

“Qarabağ” “Benfika”nı səfərdə inanılmaz ssenari ilə məğlub etməklə çərçivəni özü qaldırdı, Azərbaycanı və azərbaycanlıları həvəsləndirdi. İndi də Azərbaycanın və azərbaycanlıların həvəsini qursağında qoymamalıdı. Məsuliyyət necə də böyükdü, aman Allah, mən sətirləri yazanda həyəcanlanıram, gör indi Qurban Qurbanov və futbolçular nə çəkir. Mən onların yerində olmaq istədimmi? Səmimi şəkildə deyirəm: yox, yenə də yox!

Qurban bəy də bu gün mətbuat konfransında dedi ki, Azərbaycanın hər bölgəsindən oyuna maraq var. Maraq yox, inanılmaz maraq var. O qədər bilet istəyən var ki, adam heç bilmir neynəsin. Kaş imkanımız olaydı, stadionun ölçülərini, tutumunu bir gecənin içində artıraydıq, stadiona 30 yox, 100 min adam gələydi. Amma indi stadionda yox, “Qarabağ”ın yanında olmaq daha vacibdi. Alqış, niyyət, sevgi, dua ilə. Bəlkə də ölkə futbolunun tarixində bundan daha vacib oyun olmayıb, bəlkə Allahın verdiyi zaman limiti içində çox-çox vacib oyunlara da şahidlik edəcək, belə oyunlara bilet axtaracağıq. Bu gün isə olanımız budu: yığma səviyyəsində total uğursuzluqlar fonunda ÇL-in əsas mərhələsi kimi vacib, nüfuzlu qonaq şəhərimizə gəlib. Qonağın pişvazına çıxaq, qarşılayaq, xətir-hörmət göstərək.

O qonağın təmsilçisi “Kopenhagen”di. Nədəndə Azərbaycanda çoxlarının olduğundan daha güclü rəqib kimi qələmə verdiyi Danimarka çempionu. Əlbəttə, rəqibi həmişə qiymətləndirmək lazımdı – istər “Kopenhagen” olsun, istərsə də Region Liqasında mübarizə aparan “Hacıqabul”, “Sabirabad”, “Ərkivan”. Amma altruizmin dibsiz boşluğuna da yuvarlanmayaq. “Kopenhagen”di, gəlir-gəlsin də, 2017-də məğlub etmişik, yenə də məğlub edə bilərik. Bakıya bundan da güclü komandalar, hətta “böyük beşlik” təmsilçiləri də gəlib, bəzilərinin “burnunu ovub” göndərmişik, çoxlarıyla da layiqincə mübarizə aparmışıq. Bir sözlə, qorxmalı olan kimsə varsa da, o “Qarabağ” deyil!

Ümumiyyətlə, adında “Qarabağ” sözü olan, daim bu adı böyük əzəmətlə daşıyan komanda kimdən və niyə qorxmalıdı?! Təbii, qorxmamalıdı və qorxa da bilməz. Rəqibə hörmət edək, oyununu yaxşı öyrənək, qol yollarını, sonra da əlini-qolunu bağlayıb yola salaq! Vəssalam-şüttamam!

Bircə bu gün bitsəydi, bircə oktyabrın 1-i gəlsəydi, bircə saat 20.45 olsaydı...

HUŞƏNG