''1996-2000-ci illərdə ''Qalatasaray''da o qədər böyük təcrübələr topladıq ki, əslində həmin heyətdə olan hər futbolçu məşqçi ola bilərdi. Hər birimiz futbola böyük hörmətlə yanaşan peşəkarlar idik. Futbolu çox sevirdik. Həyatımızı bu idmana həsr etdik. Okan Buruk da bizdən biri idi. Özünü bu işə həsr etdi və məşqçiliyi də çox sevir. Ən altdan başlayaraq tədricən böyüdü və çox güclü bir səviyyəyə yüksəldi. Ona görə də indi ''Qalatasaray''ın başında mühüm işlər görür. Mən ''Qalatasaray''a gəlmədən iki il öncə fanatların necə çılğın olduqlarını öz gözümlə görmək fürsəti yaxalamışdım. O vaxt ''Barselona''da oynayırdım və Çempionlar Liqasında səfərdə ''Qalatasaray''a qarşı oyunumuz var idi. Baş məşqçi Yohan Kroyff idi. Zədəli olduğum üçün meydana çıxa bilmədim. Amma Kroyff son ana qədər də mənim oynaya biləcəyimə inanırdı. Ona görə də komanda ilə birlikdə İstanbula yollanmışdım. Transfer üçün İstanbula ayaq basdığım gündən 2001-in mayına, yəni Türkiyədən ayrıldığım günə qədər bu seçimimə görə bir saniyə də olsun peşmanlıq duymadım. Bu klubda hər baxımdan əla zaman keçirdim. 1996-cı ildə Terimin ''Qalatasaray''a gəlməsi və daha sonra məni də ora dəvət etməsi ilə birlikdə klubun tarixi dəyişdi. Həmin heyət Türkiyə futboluna da böyük fayda verdi. DÇ-2022-də bürünc medalları qazanan Türkiyənin heyətində 23 futbolçudan 12-si ''Qalatasaray''lı idi. Çünki komanda inanılmaz səviyyəyə çatmışdı və futbolçuların da çox böyük təcrübəsi var idi''.