“Qarabağ” mənə təklif göndərənə qədər adını heç eşitməmişdim. Düzü, həmin illərdə Azərbaycan klubunda çıxış etmək mənim üçün o qədər önəmli deyildi. Lakin sonradan yeni bir şey sınamaq qərarına gəldim və həmin uzaq ölkəyə yollandım”.

“Qarabağ bölgəsində davam edən münaqişə səbəbindən Bakıda məskunlaşmışdıq. Məşqlər müxtəlif yerlərin uyğun olub-olmamasından asılı idi. Həqiqətən həftəlik proqramımız yox idi. Harda və nə vaxt məşq edəcəyimiz əvvəldən bilinmirdi. Buna, demək olar ki, məşq günü aydınlıq gəlirdi. Həmin dönəm klubdan tez-tez aldığım mesajlar belə olurdu: “sabah harada məşq edəcəyimizi hələ bilmirik. Bilinəndə sizə xəbər verəcəyik”.
Bakıda məni heyrətləndirən bir çox məsələ var idi. Birincisi, “Qarabağ”ın premyer-liqa oyunlarına az adam gəlirdi... Yüzdən bir az çox... Amma avrokubok matçlarında ab-hava çox əla olurdu. 30 minə yaxın azarkeş... Möhtəşəm atmosfer... Premyer-liqa oyunlarında azarkeş sayının az olması məni təccübləndirirdi. Dəfələrlə səbəbini soruşurdum. Cavab isə həmişə eyni idi: “kaş biz də biləydik...”
“Qarabağ”ın çempionluğunda pay sahibi olmuşdum. 10 qol... Məni kluba baş məşqçi Qurban Qurbanov çağırmışdı. Hər şey onun sayəsində oldu. Ümumiyyətlə, təkcə mən yox, bütünlüklə “Qarabağ” Qurban Qurbanov sayəsində böyük yol keçib, peşəkarlaşma mərhələsini adlayıb. Onun bütün məsələlərə aydın baxışı var. Çox nizam-intizamlı mütəxəssisdi. Onun fikirləri, ideyaları klubun çox tez böyüməsinə imkan verir. O bizi yalnız hücum taktikasıyla meydana çıxarırdı. Çox güclü rəqiblərə qarşı belə yalnız və yalnız hücum etməliydik. Onun dəyişdiyini düşünmürəm. “Ayaks”la matçda da belə olacaq. Əminəm, çünki “Qarabağ”ın avrokubok oyunlarını izləyirəm. Bu komanda rəqibindən daha çox topa sahib olur və hücumlar edir. Buna xeyli statistikanı nümunə göstərə bilərəm. “Qarabağ” “Tottenhem”lə oyunda da hücumlar etdi. Qurban Qurbanov dəyişməyib... Elə “Qarabağ” da... “Ayaks”ın asanlıqla qalib gələcəyini düşünməyin...”